สนามกีฬา

สนามฟุตบอลยามค่ำคืนกับน้องมหาลัย

วันนั้นผมซ้อมฟุตบอลกับเพื่อนๆ จนพระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า สนามหญ้าของมหาวิทยาลัยเริ่มเงียบสงบลง คนเดินผ่านไปมาลดน้อยถอยลง ผมยังคงวิ่งไล่ลูกบอลอยู่คนเดียว แผ่นหลังเปียกชุ่มด้วยเหงื่อ เสื้อยืดบางๆ ติดติดกับกล้ามเนื้ออกและท้อง แล้วผมก็เห็นเธอ นั่งอยู่บนม้านั่งข้างสนาม ผมรู้จักเธอ เธอเป็นน้องปีหนึ่งที่เคยมาเชียร์ตอนแข่งกับคณะอื่น ตัวเล็ก ผิวขาว ใส่กางเกงขาสั้นยีนส์กับเสื้อครอปท็อปตัวบางที่โชว์หน้าท้องแบนราบ “พี่ยังไม่กลับบ้านเหรอคะ?” เสียงเธอเรียกผมเบาๆ ผมหันไปมอง รอบสนามตอนนี้เหลือแต่พวกเราแค่สองคน แสงไฟสนามเริ่มติดทีละดวง แต่ยังไม่สว่างมากนัก “ซ้อมไปเรื่อยๆ จนเพลิน” ผมตอบพลางเดินตรงไปหาเธอ หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ…