สวรรค์แม่ลูก

ค่ำคืนฝนตกในสวนมะม่วงกับแม่ “ลูกขอโทษนะแม่”

ผมโตมากับสวนมะม่วงกว้างใหญ่ติดชายแดนทางใต้ของประเทศ หมู่บ้านเล็กๆ ที่คนส่วนใหญ่ทำนา แต่บ้านเราเช่าที่นาให้คนอื่นทำ ส่วนงานหลักคือสวนมะม่วงที่พ่อทิ้งไว้ก่อนจากไปตั้งแต่ผมยังเด็กมาก ผมจำหน้าเขาไม่ได้เลย สิ่งที่เหลือคือภาพของแม่ที่เลี้ยงผมมาตัวติดกันสองคน แม่สอนผมทุกอย่าง ตั้งแต่การดูแลต้นไม้ ฉีดยา ใส่ปุ๋ย จนเก็บผลผลิตส่งตลาด แม้งานจะเหน็ดเหนื่อย แต่ผมไม่เคยบ่นเพราะมันอยู่ในสายเลือดเรา บ้านไม้เก่ายกพื้นสูงที่ติดกับสวนยังคงอยู่เหมือนเดิม ผมเคยชวนแม่ทุบสร้างบ้านปูนใหม่ แต่แม่บอกว่าเก็บเงินไว้ซื้อทองและทุนทำสวนดีกว่า ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จนกระทั่งค่ำคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตผมกับแม่ไปตลอดกาล คืนนั้นเป็นคืนเดือนมืดสนิท ผมขี่มอเตอร์ไซค์พาแม่กลับจากท้ายสวนหลังเก็บผลผลิตเสร็จ แต่รถคันเก่าที่ใช้มานานดันดับกลางทางไม่ติดสักที ผมกับแม่เลยต้องช่วยกันเข็นรถผ่านทางดินที่เปียกแฉะจากฝนตกหนักเมื่อคืนก่อน เดินได้ครึ่งทางแม่ก็หมดแรง ผมเองก็ขาของแทบทรุด ผมบอกให้แม่เดินต่ออีกนิดไปพักที่กระท่อมไม้ไผ่ที่ผมสร้างไว้เป็นที่เก็บอุปกรณ์และพักกลางวัน…