ผมชื่อธนัช อายุ 23 ปี นักศึกษาปีสุดท้ายคณะวิศวกรรมศาสตร์ ห้องเช่าของผมอยู่ติดกับมหาลัย เป็นตึกเก่าแคบๆ มีเพียงเตียงเล็ก เอนกประสงค์ โต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยกองกระดาษและแล็ปท็อป หน้าต่างบานเล็กเปิดออกไปเห็นถนนเปียกฝนบ่อยๆ ช่วงนั้นผมกำลังปั่นโปรเจกต์จบ学 ให้เสร็จก่อน deadline ไม่มีเวลามองโลกภายนอกเลย
ผมรู้จักนภาเพราะเราเรียนวิชาเลือกเดียวกันตั้งแต่ปีสอง เธอเป็นเด็กสถาปัตย์ สวยแบบเรียบๆ ผมเคยเห็นเธอเดินจูงมือกับต้น เพื่อนสนิทที่สุดของผมมาตั้งแต่แรก ต้นเป็นคนโสดสนุกสนาน ชอบชวนพวกเราไปกินเหล้า นภาเป็นคนเงียบขรึม ยิ้มหวาน เวลาทำงานกลุ่มด้วยกัน ผมมักแกล้งหยอกต้นว่ามีแฟนขยันขนาดนี้ไม่กลัวเหรอ เขาก็หัวเราะลั่นทุกครั้ง
พอใกล้จะจบเทอมสุดท้าย ต้นเริ่มหายตัวบ่อยขึ้น เวลานัดติวกลุ่มดึกๆ เขามักมีธุระอย่างอื่น นภาจะนั่งรอเงียบๆ แล้วค่อยส่งข้อความหาผมว่า "ติวด้วยได้มั้ย ห้องนายเงียบดี" ผมก็ไม่ปฏิเสธ ห้องผมมีแอร์เย็น มีกาแฟสำเร็จรูป เรานั่งติวด้วยกันบ่อยจนชิน
คืนหนึ่งหลังจากติวเสร็จ นภาเริ่มเล่าเรื่องส่วนตัว เธอบอกว่าต้นเปลี่ยนไป ชอบเล่นเกมจนดึกดื่น ไม่เคยถามไถ่เธอเลย เสียงเธอเบาลงทุกครั้งที่พูดถึงเขา ผมฟังแล้วรู้สึกไม่ชอบ แต่ก็บอกตัวเองว่าไม่ใช่เรื่องของผม กระทั่งวันหนึ่งเธอร้องไห้เบาๆ บนขอบเตียงผม "ฉันเหนื่อยแล้วธนัช… มันเหมือนฉันอยู่คนเดียว"
“อย่าคิดมากเลยนะ ทุกอย่างคงดีขึ้น”
ผมพูดปลอบ แต่ลึกๆ แล้วผมเริ่มรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่ควรมีต่อแฟนเพื่อนตัวเอง
คืนนั้นฝนตกหนักสุดๆ เสียงฝนกระทบหลังคาดังสนั่น นภาที่มาติวตั้งแต่หัวค่ำมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วถอนหายใจยาว "กลับไม่ได้แล้วสินะ" ผมเลยชวนเธอให้รอฝนซา เปิดหนังโรแมนติกเก่าๆ มาดูด้วยกันบนพื้นห้องที่ปูเสื่อ
ระหว่างหนังกำลังถึงฉากจูบกัน ผมหันไปเห็นนภาซุกหน้าลงกับเข่า น้ำตาไหลเงียบๆ ผมยื่นมือไปแตะไหล่เธอ เธอไม่สะบัดออก แต่กลับหันมามองด้วยตาแดงกำ
“ฉันผิดหวังตัวเองมากกว่า… ที่ยังทนอยู่กับมัน”
ตอนนั้นผมไม่รู้ตัวว่ากำลังเผลอเข้าไปใกล้จนลมหายใจปะปนกัน ผมก้มลงจูบปากเธอเบาๆ นภาไม่ผลักไส ตรงกันข้าม เธอกลับโอบคอผมแน่น ริมฝีปากร้อนผ่าว ลิ้นเธอสอดเข้ามาคลอเคลียกับลิ้นผมอย่างหิวกระหาย
ความเงี่ยนพุ่งขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เราลุกขึ้นย้ายไปบนเตียง ผมถอดเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้น เผยให้เห็นเนื้อตัวขาวเนียน นมคู่สวยตั้งชัน หัวนมสีชมพูเข้ม ผมอมมันเข้าปากดูดแรงๆ จนเธอครางเสียว
“อ๊ะ… ธนัช… เบาๆ นะ”
มือผมล้วงลงไปที่กางเกงในของเธอ หีของนภาชุ่มฉ่ำจนน้ำเงี่ยนไหลเยิ้ม ผมใช้นิ้วกลางสอดเข้าไปในรูหีแคบๆ นวดคลึงจุด敏感 จนเธอสะดุ้งกระตุกไม่หยุด
“อ๊าาา… เสียวหีจัง… อย่าหยุด”
ผมถอดกางเกงตัวเองออก ควยเด้งดึ๋งแข็งโด่เด่ นภามองมันด้วยสายตาหิวโหย เธอเอื้อมมือมาจับและรูดขึ้นลงเบาๆ ก่อนจะก้มลงอมควยผมเข้าไปในปากอุ่นๆ ลิ้นวนวนรอบหัวควยจนผมครางกระเส่ะ
ผมไม่ไหวอีกต่อไป ดันให้เธอนอนหงาย กางขาเธอออกกว้าง แล้วจ่อหัวควยยัดเข้าไปในหีที่แฉะฉ่ำทันที ความเสียวฟาดขึ้นสมองเมื่อเนื้อหีรัดรึงควยผมแน่น ผมกระแทกสุดแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง啪ๆ ปะปนกับเสียงฝนที่ยังเทไม่หยุด
“อ๊าาาา! เย็ดแรงๆ เลย… ควยใหญ่จัง ธนัช… เอาลึกๆ อีก”
นภาขาเกี่ยวรอบเอวผมแน่น ร่างกายเธอโค้งรับทุกแรงกระแทก ผมเย็ดเธอไม่ยั้ง เปลี่ยนท่าเป็นท่าแมว เย็ดจากด้านหลังพร้อมตีตูดเธอเบาๆ จนแดง ทุกครั้งที่ผมกระแทกสุดลึก หีเธอจะบีบรัดควยผมเหมือนจะดูดกลืน
เสียงครางของเราดังก้องห้องแคบ
“เสียวหีจะตายอยู่แล้ว… แรงอีก… อ๊ะ อ๊ะ อ๊๊าาา!”
ผมเร่งจังหวะเร็วขึ้น จนในที่สุดความเสียวถึงขีดสุด ผมครางลั่นแล้วพุ่งน้ำว่าแตกคาหีเธอร้อนๆ นภาเกร็งตัวกระตุกเป็นจังหวะ น้ำเงี่ยนฉีดพุ่งตามมา เปียกปูที่นอนไปทั่ว
หลังจากนั้นทุกอย่างเปลี่ยนไป นภาหายมาเยี่ยมห้องผมบ่อยขึ้น แต่ทุกครั้งที่เสร็จจากน้ำว่ากันเสร็จ เราจะนั่งเงียบๆ มองหน้ากันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด วันหนึ่งเธอบอกว่าตนเลิกกับต้นแล้ว แต่ไม่กี่สัปดาห์ต่อมาเธอก็กลับไปหาเขาอีกครั้ง
“เราทำพลาดแล้วธนัช… มันไม่ใช่ทางของเราเลย”
ผมพยักหน้า ไม่มีคำพูดอะไรออกมาได้ นอกจากความรู้สึกผิดที่กัดกินหัวใจทุกครั้งที่เจอต้นในกลุ่มเพื่อน ผมเลือกหายตัวไปจากวงเพื่อนหลังเรียนจบ ไม่มีใครรู้เรื่องราวทั้งหมด behing
ตอนนี้ห้องเก่าของผมว่างเปล่า ผมย้ายออกไปนานแล้ว แต่ทุกครั้งที่ฝนตกหนัก ผมจะนึกถึงคืนนั้น คืนที่ฝนพรำและน้ำเงี่ยนของผู้หญิงเพื่อนสนิทไหลเยิ้มบนควยผม ความเสียวที่หอมหวานแต่เต็มไปด้วยบาป
บางทีความต้องการทางเพศก็เหมือนสายฝนที่ตกมาแบบไม่ทันตั้งตัว มันอาจทำให้ทุกอย่างพังทลายลงได้ในชั่วข้ามคืน และสิ่งที่เหลือไว้ก็คือความเงียบและความทรงจำที่ไม่มีวันลืม
