ฝนตกเบาๆ ผมยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าตึกพาณิชย์ร้างย่านพระรามสี่ มือถือถุงโรตีสายลมจากร้านข้างทาง แสงไฟนีออนสีเขียวจากป้ายเก่าแก่กระพริบไม่เป็นจังหวะ ตึกนี้สร้างมานานกว่า 40 ปี ผมเดินผ่านทุกวันแต่ไม่เคยคิดจะก้าวเข้าไป
คืนนั้นผมเพิ่งสอบเสร็จปี 4 อยากหาอะไรแปลกๆ ผ่อนคลาย จึงเดินเข้ามาดูตามเสียงเพลงเก่าๆ ที่ดังแผ่วมาจากชั้น 7 เหมือนมีคนยังเปิดร้านค้าของเก่าอยู่
ผมกดเรียกลิฟต์หลายครั้ง ประตูเหล็กหนักค่อยๆ เปิดออกช้าๆ กลิ่นอับชื้นและฝุ่นเก่าพุ่งออกมา ไฟในลิฟต์เป็นหลอดไฟเหลืองสลัวเหมือนในหนังสยองขวัญยุค 90
พอผมกำลังจะก้าวเข้าไป ผู้หญิงคนหนึ่งก็เดินตามเข้ามา เธอชื่อ “นภา” ใส่เดรสสีดำบางเฉียบ ส้นเตี้ยดำ ผิวขาวเนียน ผมยาวสลวย หอมกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ แบบผู้หญิงสมัยก่อน
“ขึ้นชั้นเจ็ดเหมือนกันเหรอคะ?”
เสียงเธอหวานนุ่มแต่แฝงความเย้ายวน ผมพยักหน้าโดยไม่ทันคิดอะไร นี่มันห้างร้างยามค่ำคืนนะ แต่ควยในกางเกงผมกลับเริ่มขยับตัวเอง
ลิฟต์เริ่มไต่ขึ้นช้าๆ เสียงรอกลิฟต์ดังกรี๊ดๆ ไฟสลัวทำให้เห็นแต่เงาใบหน้าเธอ ไหล่ผอมบางที่โผล่พ้นสายเดรสบางๆ นั้นชวนให้อยากเอามือลูบไล้
เธอหันมาสบตาผมยาวๆ แล้วยิ้มมุมปาก “ที่นี่เงียบๆ นะคะ… ไม่ค่อยมีคนขึ้นมา” เสียงกระซิบนั้นทำให้ผมรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว
พอถึงชั้นเจ็ด ประตูลิฟต์เปิด เธอเดินนำผมออกไป โถงทางเดินมืดสลัว มีแต่ไฟฉุกเฉินสีแดงๆ เรินๆ เธอเดินไปหยุดที่หน้าร้านเก่าเลข 712 ป้ายไม้เขียนว่า “ร้านนภา-ของเก่า”
เธอไขกุญแจแล้วหันมายิ้มให้
“เข้ามาเลยค่ะ… นภาเพิ่งปิดร้านพอดี อยู่คนเดียวทั้งคืน”
ภายในร้านเต็มไปด้วยของโบราณ กลิ่นธูป กลิ่นไม้เก่า และกลิ่นหอมๆ จากตัวเธอ ผมถูกชักจูงไปนั่งบนโซฟาหนังเก่าๆ ที่มีรอยปริแต่ยังนุ่ม
นภาถอดรองเท้าแล้วเดินเข้ามาใกล้ เธอดึงซิปเดรสลงช้าๆ เดรสสีดำร่วงลงกองกับพื้น เผยให้เห็นร่างกายเปลือยเปล่าเกือบทั้งหมด มีแต่กางเกงในลูกไม้สีแดงบางเฉียบ
หัวนมเธอสีน้ำตาลเข้มตั้งชัน เอวคอดกิ่ว สะโพกผาย หีที่โปนตุงอยู่ใต้ผ้าบางนั้นชัดเจนจนผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
เธอเดินเข้ามานั่งคร่อมตักผม มือเรียวลูบไล้ลงมาที่อกผม แล้วค่อยๆ ถอดกระดุมเสื้อผมทีละเม็ด “พี่เงี่ยนใช่ไหมคะ… นภาเห็นแล้วนะ”
ผมไม่ตอบด้วยคำพูด แต่ตอบด้วยการจูบเธออย่างดุเดือด ลิ้นเธอร้อนผ่าว ดูดดึงลิ้นผมไม่ยอมปล่อย มือผมลูบไล้แผ่นหลังเนียนลื่นลงไปจับก้นกลมกลึงบีบแน่น
นภาลงมือรูดซิปกางเกงผม แล้วสอดมือเล็กๆ เข้าไปคว้าควยที่แข็งโด่เต็มที่ เธอรูดขึ้นลงช้าๆ นิ้วโป้งวนวนที่หัวควยที่เริ่มมีน้ำเงี่ยนไหลเยิ้ม
“ควยพี่ใหญ่จัง… แข็งมากเลยค่ะ… นภาเงี่ยนเหมือนกัน”
ผมจับหัวนมเธอบีบแล้วดูดเลียสลับกัน เธอครางเสียวไม่หยุด “อ๊ะ… อ๊าาา… พี่เสียวหีหนูแล้วนะ”
ผมอุ้มเธอลงไปนอนกับพื้นไม้เก่า เธอกางขาออกกว้าง หีสีชมพูชุ่มฉ่ำน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเป็นทาง น้ำเงี่ยนไหลย้อยเปียกกางเกงในจนเห็นเป็นคราบชัดเจน
ผมรูดกางเกงออกแล้วจับควยถูปากหีเธอวนๆ หัวควยเสียดสีเม็ดแตดบวมเป่ง นภาเกร็งขาและครางลั่น “อ๊าาา… เอาเลยค่ะพี่… เย็ดหีหนูแรงๆ เลย”
ผมดันควยเข้าไปทีเดียวมิดลำ หีเธอรัดแน่น ร้อนผ่าว เนื้อในหีบีบรัดควยผมเหมือนจะดูดกลืน ผมเริ่มกระแทกแรงๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแ啪ๆ ปะปนกับเสียงน้ำหีแฉะๆ
นภาสะบัดหัวไปมา ผมยาวกระจาย “โอ้ยยย… พี่เย็ดเก่งจัง… หีหนูเสียวมาก… แรงอีก… อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ”
ผมจับขาเธอแบะกว้างขึ้นแล้วกระแทกแบบไม่ยั้ง หัวควยชนมดลูกเธอทุกดอก น้ำหีพุ่งกระฉูดทุกครั้งที่ผมดึงควยออก
นภาส่งเสียงร้องลั่นห้อง “จะแตกแล้วพี่… หีหนูจะแตก… อ๊าาาาาา!!!” ร่างกายเธอกระตุกเกร็ง หีบีบรัดควยผมรัวๆ น้ำเงี่ยนพุ่งทะลักเปียกพื้นไม้
ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป กระแทกอีกหลายดอกแล้วพ่นน้ำควยข้นๆ เข้าไปเต็มรูหีเธอร้อนๆ น้ำควยไหลทะลักออกมาปนกับน้ำหีของเธอ
เรานอนกอดกันหอบหายใจอยู่บนพื้นร้านเก่า กลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำเงี่ยน และกลิ่นไม้เก่าปนกันจนสมองมึนไปหมด
หลังจากนั้นเธอเอียงหน้ามาใกล้แล้วกระซิบ
“พี่กลับไปได้แล้ว… แต่ครั้งหน้าถ้าผ่านมาอีก อย่าลืมขึ้นมาหานภานะคะ”
ผมยิ้มแล้วเก็บเสื้อผ้า เดินออกจากร้าน นภายังนอนเปลือยอยู่บนพื้น มองตามผมด้วยสายตาเจ้าเสน่ห์
ทุกครั้งที่เห็นลิฟต์เก่า หรือตึกพาณิชย์ร้าง ผมจะนึกถึงค่ำคืนนั้นทันที กลิ่นหีร้อนๆ ที่รัดควยผมแน่นจนน้ำแตกคาหี ความเสียวแบบไม่คาดคิดจากสาวห้างร้างที่ให้ผมเย็ดฟรีโดยไม่ต้องพูดมาก
ของแปลกๆ แบบนี้แหละที่ทำให้ชีวิตวัยเรียนน่าจดจำ ของฟรีในโลกนี้มันแพงเสมอ… แพงด้วยความเสียวและความทรงจำที่ติดอยู่ในหัวไปตลอดชีวิต
