ผมอายุสามสิบแปด ไฟ慾แรงจัดทุกวัน ถ้าไม่ระบายน้ำควยให้ออกจากรูหีผู้หญิงจะหงุดหงิดทั้งวัน แม้ช่วยตัวเองก็ไม่เคยอิ่มเท่าการกระแทกหีจริงๆ ก่อนหน้าเคยผ่านเมียมาสองคน ทั้งคู่ทนพลังควยผมไม่ได้ ผมชอบเย็ดแรง กระแทกยาวๆ จนน้ำเงี่ยนแตกกระจาย ใครก็สู้ไม่ไหว จนกระทั่งเจอผู้หญิงหม้ายชื่อนิดา วัยสามสิบสี่ เธอมีลูกสาวสองคน คนโตไปเรียนต่างประเทศกับพ่อแท้ๆ ส่วนคนเล็กชื่อดอกไม้ อายุสิบสาม หน้าตาเหมือนแม่เป๊ะ หุ่นอวบขาวเนียน นิดาเซ็กส์จัดไม่แพ้ผม เราสองคนเย็ดกันทุกวัน บางคืนลืมปิดประตู เย็ดกันโครมครามหน้าทีวี โดยไม่รู้ว่าดอกไม้แอบมองอยู่บ่อยครั้ง
“ผัวจ๋า… เย็ดแรงๆ อีก… หีฉันเสียวจะตายอยู่แล้ว!”
นิดาครางเสียวไม่หยุดทุกครั้งที่ผมกระแทกหีเธอ รูหีเธอฟิตแน่น โหนกนูนชัดเจน เวลาใส่กางเกงยีนส์สั้น โหนกหีจะนูนตุงจนผู้ชายต้องหันมอง น้ำเงี่ยนเธอแตกเป็นน้ำพุทุกครั้งที่ผมเสียบควยเข้าไปลึกสุดๆ ผมโชคดีมากที่ได้เมียที่ทนควยยาว 7.5 นิ้วและอ้วนใหญ่เหมือนผมได้
วันนั้นเป็นวันหยุด นิดาต้องไปออฟฟิศโอเวอร์ไทม์ ปล่อยให้ผมกับดอกไม้อยู่บ้านกันสองคน ผมใส่กางเกงขาสั้นหลวมๆ ไม่ใส่กางเกงใน นอนเอนบนโซฟาดูหนังโป๊เงี่ยนๆ ควยผมแข็งโด่ตั้งแต่เช้าเพราะอดเย็ดมานานกว่าสิบแปดชั่วโมง ผมหลับไปโดยไม่รู้ตัว จนสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกมีมือเล็กๆ จับท่อนควยที่แข็งโด่ของผมเอาไว้แน่น
ผมลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นดอกไม้กำลังนั่งคุกเข่าข้างโซฟา มือขวากำควยผมไว้หลวมๆ ตาเธอจ้องมองท่อนเนื้อสีน้ำตาลเข้มที่เต้นตุบๆ ผมหายใจถี่ถามเบาๆ
“ดอกไม้… กำควยพ่อทำไมลูก?”
หน้าเธอแดงก่ำ แต่ไม่ยอมปล่อยมือ ผมรู้ทันทีว่าเด็กคนนี้ต้องเคยแอบดูผมเย็ดกับแม่หลายครั้งจนเงี่ยนไม่ไหว ผมไม่รอช้า ลุกขึ้นมากอดเธอทันที จูบปากดอกไม้อย่างดุเดือด ลิ้นพันกันดูดเลียอย่างหิวกระหาย มือผมลูบไล้ลงไปที่เนินหีอวบอิ่มของเธอผ่านกางเกงขาสั้นบางๆ
ไม่ถึงห้านาที เราทั้งคู่ก็เปลือยกายล่อนจ้อน ดอกไม้มีผิวขาวเนียน นมกลมอวบสีชมพูเข้มเกินวัย หัวนมชมพูอวบขึ้นตั้งเต่ง เนินหีของเธอโหนกนูนมาก แคมสองข้างยังปิดสนิทไม่มีขนแม้แต่วิ้น แต่มีน้ำเงี่ยนใสๆ ไหลเยิ้มออกมาเป็นทางยาว ผมจ้องแล้วน้ำลายแทบไหล ควยผมแข็งโด่จนหัวบานแดงก่ำ
ผมประคองร่างอวบเล็กของเธอให้เอนลงบนพรมหนานุ่มตรงหน้าทีวี ก้มหน้าลงไปดูดเม็ดแตดเล็กๆ ของเธอทันที ลิ้นวนรอบเม็ดเสียว ดันสอดเข้าไปในร่องหีแคบๆ ดอกไม้สะดุ้งเฮือก กดหัวผมลงไปแน่น
“อ๊าาา… พ่อ… เสียวหีจัง… ดูดแรงๆ อีกค่ะ…” เธอครางเสียงสั่น
ผมดูดเลียหีเธออย่างเมามัน น้ำเงี่ยนหวานๆ พุ่งกระฉูดเข้าปากผมไม่หยุด ควยผมคันแสบอยากจะเสียบเข้าไปในรูเด็กที่ยังตีบตันนี้ให้เร็วที่สุด แต่ผมรู้ว่าต้องค่อยเป็นค่อยไป
ผมจับขาเธอแยกกว้าง จ่อหัวควยบานๆ ที่ปากรูหีสีชมพูอ่อน ใช้น้ำลายและน้ำเงี่ยนของเธอเป็นสารหล่อลื่น ค่อยๆ ดันช้าๆ ปลายควยเข้าไปได้เพียงหัวบาน ดอกไม้กัดปากแน่น ตาเอ๋ยน้ำ
“พ่อคะ… เจ็บ… ควยพ่อใหญ่เกิน… อ๊าาา…”
ผมไม่หยุด ใช้ปากดูดลิ้นเธอ มือข้างหนึ่งคลึงนมอวบอัด ส่วนลำตัวค่อยๆ ดันควยยาวเข้าไปทีละน้อย ผมรู้สึกถึงเยื่อพรหมจารีที่ถูกดันจนตึง แล้ว… ฉีก! ควยผมทะลวงเข้าไปมิดลำจนโคน หน้าท้องนูนโปนเห็นเป็นรอยท่อนควยชัดเจน ดอกไม้ร้องลั่น กอดคอผมแน่น รูหีเด็กตอดรัดควยผมเหมือนจะบีบให้ขาด
ผมนิ่งไว้เกือบสิบนาที รอให้เธอปรับตัว แล้วเริ่มกระดูกสะโพกช้าๆ ที่แรกเธอยังเจ็บ แต่ไม่นานน้ำเงี่ยนก็ทะลักออกมาอีกครั้ง เธอเริ่มครางเสียวตามจังหวะเย็ด
“ผัวจ๋า… เย็ดเมียแรงๆ เลยค่ะ… หีดอกไม้เสียวมาก… อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา… น้ำจะแตกแล้วพ่อจ๋า!”
ผมเร่งสปีด กระแทกหีเด็กสิบสามอย่างไม่ปรานี เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง啪ๆ ดังก้องห้อง客廳 ผมพยายามไม่แตกเร็ว แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว น้ำควยพุ่งทะลักเข้าไปในมดลูกเด็กสาวเป็นสายยาวๆ หลายชุด ดอกไม้เกร็งตัวกระตุกไม่หยุด น้ำเงี่ยนเด็กพุ่งทะลักออกมาผสมกับน้ำควยผมไหลทะลักเป็นฟองขาว
จากวันนั้นเป็นต้นมา ดอกไม้กลายเป็นเมียลับของผม เธอเงี่ยนง่ายเหมือนแม่ทุกครั้งที่กลับจากโรงเรียน ยังไม่ทันถอดเสื้อนักเรียน เธอจะลากผมเข้าไปในห้องนอนทันที ถอดกางเกงนักเรียนโยนทิ้ง แล้วนอนกางขารอให้ผมเสียบควยเข้าไปเย็ดหีอ่อนๆ ของเธอ
บางวันผมเย็ดเธอวันละสองรอบ น้ำควยผมพุ่งเข้าไปในรูหีเธอไม่ขาดสาย เธอชอบเรียกผมว่า “ผัวจ๋า” แล้วครางเสียวจนเสียงแหบทุกครั้งที่น้ำแตก นิดาแม่ของเธอรู้เรื่องหมด แต่ไม่เคยห้าม เธอเพียงยิ้มแล้วบอกผมว่า
“ถ้าดอกไม้มีความสุข แม่ก็ยอม… แต่ต้องแบ่งน้ำควยมาให้แม่บ้างนะ อย่าให้ลูกสาวกินหมด…”
ผมยิ่งรักนิดามากขึ้น เธอไม่เพียงยอมให้ผมเย็ดลูกสาว ยังสอนท่าเย็ดและวิธีบำรุงควยให้ผมด้วย ทุกคืนนี้บ้านเราเปลี่ยนไป เรานอนด้วยกันสามคนบนเตียงใหญ่ ผมสลับเย็ดแม่ลูกคู่หูคู่นี้อย่างเมามัน บางคืนเย็ดนิดาก่อน แล้วเปลี่ยนมาเย็ดดอกไม้ต่อเนื่อง น้ำควยผมถูกดูดกลืนเข้าไปในสองรูหีที่ฟิตที่สุดที่ผมเคยมี
รูหีของทั้งคู่ตอดรัดควยผมทุกครั้งที่แตก น้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดไม่ขาดสาย ผมมีความสุขสุดขีดกับชีวิตเซ็กส์สามคนนี้ และเชื่อว่ามันจะดำเนินต่อไปอีกนานแสนนาน
