ฉันนั่งทำงานอยู่คนเดียวในห้องเล็กๆ ย่านชานเมืองขอนแก่น อากาศร้อนอบอ้าวจนเสื้อเชิ้ตติดเนื้อ เหงื่อไหลซึมตามซอกอก พัดลมตั้งโต๊ะสองตัวหมุนเอื่อยๆ ไม่ช่วยให้เย็นลงสักนิด ตรงหน้าฉันคือกองเอกสารค้างที่ต้องจัดเรียงให้เสร็จก่อนหกโมงเย็น
หัวหน้าของฉันชื่อพี่โอม เป็นคนขอนแก่นแท้ อายุสามสิบห้า รูปร่างสูงใหญ่ ผิวแทน กล้ามเนื้อแน่นจากงานยกของบ่อยๆ เวลาเดินผ่านโต๊ะฉัน เขามักยิ้มมุมปากแล้ววางขวดน้ำเย็นไว้ให้เงียบๆ ไม่เคยพูดอะไร แต่สายตาคู่นั้นมันบอกเล่าเรื่องราวมากมาย
บริษัทเราทำธุรกิจโลจิสติกส์ขนาดกลาง ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนอีสานและลาว ฉันเองก็เป็นสาวอีสานจากกาฬสินธุ์ มาทำงานที่นี่ได้สี่เดือนแล้ว พี่โอมเป็นคนพูดน้อย แต่ฉันสังเกตเห็นมาตลอดว่าเขาชอบมองฉันแบบไม่วางตา
วันนั้นเป็นวันศุกร์ ออฟฟิศเงียบสนิทเพราะเพื่อนร่วมงานกลับกันหมด เหลือแค่ฉันกับพี่โอมที่ยังติดงานค้างในห้องเก็บแฟ้มเอกสารด้านใน ฉันกำลังยืนก้มโค้งอยู่หน้ากองกล่องกระดาษที่สูงเกือบถึงเพดาน เสื้อสีขาวเปียกเหงื่อจนเห็นเสื้อชั้นในสีดำข้างในชัดเจน
“เดี๋ยวพี่ช่วยยกให้”
เสียงทุ้มของพี่โอมดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันหันขวับไปเห็นเขายืนถือแฟ้มสีน้ำตาล มือใหญ่ๆ ของเขายื่นมาช่วยยกกล่อง แต่ร่างกายสูงใหญ่ของเขากลับเบียดเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมเหงื่อผู้ชายแท้ๆ
เราทั้งคู่ก้มลงพร้อมกันเพื่อจัดเอกสารที่กระจายพื้น ใบหน้าเกือบชนกัน หายใจรดต้นคอ ฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ของเขาและกลิ่นกาแฟที่เขาดื่มมาตั้งแต่เช้า
“รู้มั้ย… ว่าพี่อดทนมองน้องทุกวันแค่ไหน”
เขาพูดเสียงแหบพร่า มือหนักๆ สัมผัสที่แก้มฉันเบาๆ แล้วไล้ลงมาที่คาง ฉันตัวสั่น รู้สึกว่าร่างกายร้อนวาบขึ้นมาทันที
ฉันพยายามพูดอะไรบางอย่างแต่เสียงติดอยู่ในคอ “พี่โอม… ที่ทำงานนะคะ” แต่เขากลับยิ้มมุมปากแล้วก้มลงจูบที่ซอกคอฉันทันที ลิ้นร้อนๆ ดูดดึงเนื้อนุ่มตรงนั้นจนฉันต้องเกร็งตัว อกที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตเริ่มขยับขึ้นลงแรงขึ้น
มือของพี่โอมเลื่อนลงมาบีบหน้าอกฉันผ่านเนื้อผ้าแน่นๆ นิ้วหัวแม่มือวนวนที่หัวนมที่แข็งชันขึ้นมาแล้ว เขาดึงกระดุมเสื้อฉันออกทีละเม็ดจนเห็นเนื้ออกขาวนุ่มเด้งดึ๋ง
“เงี่ยนมึงมานานแล้วว่ะ… อยากเย็ดมึงตั้งแต่เดือนแรกที่มาทำงาน”
คำพูดหยาบๆ ของเขาทำให้หีฉันบีบเกร็งทันที น้ำเงี่ยนไหลซึมเปียกกางเกงใน ฉันไม่ตอบ แต่ยกมือขึ้นกอดคอเขาแล้วจูบตอบอย่างหิวกระหาย ลิ้นพันกันเสียงดังฉ่ำ
พี่โอมถอดเสื้อตัวเองทิ้งพื้น ฉันเห็นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและขนหน้าอกบางๆ ฉันลูบไล้ลงไปจนถึงท้องลาย แล้วเอานิ้วลากตามแนวกางเกงที่ตุงขึ้นมาเป็นไต
เขาดึงซิปกางเกงลง แล้วปล่อยให้ควยเด้งพรวดออกมา ควยพี่โอมใหญ่และยาว ค่อนข้างดำแต่เส้นเลือดปูดโปน หัวควยบานแดงก่ำ มีน้ำเงี่ยนใสๆ ไหลย้อยจากรูหีควย ฉันอ้าปากค้างก่อนจะเอื้อมมือไปจับทันที
มือฉันขึ้นลงช้าๆ รู้สึกถึงความแข็งที่ร้อนผ่าวและตุบๆ ตามจังหวะหัวใจเขา “อ๊ะ… ใหญ่จังพี่” ฉันครางเบาๆ
พี่โอมไม่พูดพร่ำ เขาจับฉันหันหลังให้ แล้วกดให้ฉันโน้มตัวลงกับโต๊ะไม้เก่าในห้องเก็บเอกสาร กระโปรงทำงานสั้นของฉันถูกยกขึ้นจนถึงเอว กางเกงในสีชมพูบางๆ ถูกดึงลงมาถึงข้อเท้าในพริบตา
เขาก้มลงมองหีฉันที่โชกไปด้วยน้ำเงี่ยน ใช้สองนิ้วแยกกลีบหีบานออกแล้วเอานิ้วกลางสอดเข้าไปคนวน
“หีโคตรแน่นเลยว่ะ… ชื้นขนาดนี้ รอมานานใช่ไหม”
ฉันกัดปากแน่น ครางเสียงสั่น “อ๊าาา… พี่โอมม์… เย็ดฉันเถอะค่ะ”
พี่โอมจับหัวควยถูไถขึ้นลงตามร่องหีฉันสองสามครั้ง แล้วดันควยยาวเข้าไปในรูหีฉันอย่างช้าๆ แต่หนักแน่น
“อ๊าาาาาา!” ฉันร้องลั่นเมื่อรู้สึกถึงความแน่นตึงที่ขยายผนังหีออกสุดๆ ควยเขาใหญ่จนฉันรู้สึกแน่นจนแทบขาด แต่เสียวจนน้ำเงี่ยนพุ่งทะลักออกมา
เขาเริ่มโยกเอวช้าๆ แล้วค่อยเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องในห้องเก็บเอกสารที่ปิดสนิท “อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊ะ… พี่โอมม์… แรงจังเลย” ฉันครางไม่หยุด
มือใหญ่ของเขาจับสะโพกฉันกระแทกเข้ามาเต็มแรงทุกดอก ควยชนมดลูกดังตุบๆ น้ำหีกระเด็นเปียกขาของทั้งคู่ พี่โอมก้มลงมากัดไหล่ฉันเบาๆ ขณะที่ยังคงกระแทกไม่ยั้ง
“เสียวไหมลูก… หีมึงบีบควยพี่แน่นมากเลยว่ะ”
ฉันไม่ไหวแล้ว ความเสียวพุ่งทะยานขึ้นสมอง ฉันเกร็งหีรัดควยเขาแน่นสุดแรงแล้วปล่อยน้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดออกมาเป็นสาย
“อ๊าาาาาา… ฉันเสร็จแล้วพี่… อ๊าาา!”
พี่โอมเร่งจังหวะกระแทกเร็วขึ้นอีกเป็นสิบเท่า เสียงเนื้อปะทะกันดังสนั่น เขาครางลึกในลำคอแล้วดึงควยออกมาเร็วๆ แล้วพ่นน้ำว่าเช็ดข้นๆ เปรอะไปทั้งก้นและหลังฉัน
เราทั้งคู่นอนหอบเหนื่อยกับพื้นห้องเก็บเอกสาร กลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำเงี่ยน และกลิ่นกระดาษเก่าๆ ปะปนกัน ฉันหันไปมองเขา เขายิ้มลักยิ้มข้างเดียวเหมือนทุกเช้า
“พรุ่งนี้… หลังเลิกงาน เรามาเย็ดกันที่นี่อีกนะคะพี่” ฉันกระซิบเสียงอ่อนแรง
เขาหัวเราะในลำคอแล้วจูบหน้าผากฉันเบาๆ
“ได้เลย… ฉันจะเก็บแรงไว้ให้มึงทุกวันศุกร์เลยละกัน”
จากวันนั้นเป็นต้นมา ห้องเก็บเอกสารกลายเป็นสถานที่ลับที่ฉันกับพี่โอมแอบไปปลดปล่อยความเงี่ยนกันเกือบทุกสัปดาห์ ความรู้สึกที่เคยซ่อนอยู่ในแฟ้มเอกสารได้กลายเป็นไฟร้อนแรงที่เผาผลาญทั้งคืนฝนตกพรำที่ขอนแก่น
