ผมชื่อโจ้ อายุ 21 ปี ชีวิตวัยรุ่นส่วนใหญ่ใช้เวลาอยู่แถวซอยบ้านที่เงียบๆ แต่มากด้วยความเงี่ยน มีร้านโชห่วยเปิด 24 ชั่วโมงอยู่ปากซอย เจ้าของคือคุณน้าอายุ 44 ชื่อว่าน้องพิม ผมเรียกเธอว่าน้าเจี๊ยบตั้งแต่เด็ก
น้าเจี๊ยบมีบุคลิกตรงไปตรงมา พูดจาหยาบๆ แต่ใจดีมาก ผมซื้อของแบบเงินผ่อน เซ็นบิลค้างไว้หลายร้อยบาทแล้ว เธอไม่เคยทวงแรง แต่บางครั้งก็แซวเล่นๆ ว่า “หนี้มันเยอะแล้วนะโจ้ จะเอายังไงดี”
รูปร่างน้าเจี๊ยบจัดว่าเด็ดมากสำหรับผู้หญิงวัยกลางคน ผิวขาว อวบอิ่ม สัดส่วนประมาณ 40-36-38 นมใหญ่เต่งตึง ตูดกลมกลึงแน่น ทุกครั้งที่เห็นเธอใส่เสื้อกล้ามรัดรูปกับกางเกงเลกกิ้งขาสั้นรัดตูด ควยผมก็แข็งเป็นโดนัททุกที
คืนนั้นผมตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะท้องร้อง ตอนตีสองครึ่งเลยตัดสินใจเดินไปร้านน้าเจี๊ยบ ตามปกติช่วงดึกเธอจะเฝ้าร้านคนเดียวเพราะแม่เธอผลัดกันพักเช้า
พอเดินเข้าไปเห็นทีวีเปิดดังลั่นแต่ตัวน้าเจี๊ยบนอนหลับคาโซฟาหน้าตู้เย็น เสื้อกล้ามสีขาวตัวเก่งของเธอเลื่อนขึ้นจนนมข้างหนึ่งแทบจะหลุดออกมา หัวนมสีน้ำตาลอ่อนโผล่พ้นขอบเสื้อ ผมยืนมองนมเธออยู่นานก่อนค่อยๆ ปลุก
“โจ้เอ๊ย ดึกขนาดนี้มาทำอะไรลูกก”
น้าเจี๊ยบถามเสียงงัวเงียแต่ยังมีรอยยิ้ม ผมตอบไปว่า “หิวมากครับน้า เมื่อคืนกินน้อยเลยขอซื้ออะไรกินหน่อย”
เธอลุกขึ้นนั่ง มือยกเสื้อกล้ามขึ้นจัดนมให้เข้าที่ แล้วพูดตรงๆ ทันที
“หนี้เก่าแก่นายยังค้างอยู่เป็นพันเลยนะ จะเซ็นต่ออีกมั้ย? หรือว่า… จะใช้อย่างอื่นแทนเงินดีกว่า?”
ผมยิ้มตอบรับกับคำหยอกของเธอ “อย่างอื่นอย่างนี้หมายถึงอะไรเหรอครับน้า?” น้าเจี๊ยบมองตาผมตรงๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงยั่ว
“หมายถึงเอาเนื้อเอาตัวมานอนจ่ายแทนไง กล้ามั้ยล่ะโจ้? หรือแค่ปากกล้าแต่ใจอ่อน?”
คำพูดนั้นจุดไฟในตัวผมทันที ผมเดินไปดึงเหล็กม้วนปิดหน้าร้านให้สนิท แล้วหันกลับไปหาเธอที่ยังนั่งอยู่บนโซฟา
“ผมไม่กลัวครับน้า… ผมอยากใช้หนี้เดี๋ยวนี้เลย”
ผมก้าวเข้าไปใกล้ จับคางน้าเจี๊ยบแล้วจูบปากเธออย่างดุเดือด ลิ้นพันกันเสียงดังฉ่ำ น้าเจี๊ยบครางในลำคอ อืมมมม… มือเธอล้วงเข้าไปในกางเกงบ๊อกเซอร์ผมทันที
ผมถอดเสื้อกล้ามเธอออก นมคู่ใหญ่เด้งออกมาอย่างอิสระ ผมซุกหน้าลงไปดูดหัวนมข้างหนึ่งแรงๆ ขณะที่อีกมือบีบนมอีกข้างแน่น
“โอ๊ยยยย… โจ้… เบาๆ สิลูก น้าเสียวหัวนมมากเลยยย อ๊าาาา…”
ผมปลดตะขอเสื้อในออก นมเธอเด้งปั๊วะออกมาอย่างสมบูรณ์ ยังแน่นไม่ยาน หัวนมชูชัน ผมดูดสลับกันทั้งสองข้างจนน้าเจี๊ยบบิดตัวไปมา
เธอไม่ยอมหยุดมือ ล้วงเข้าไปจับควยผมที่แข็งโด่เต็มที่แล้วชักขึ้นชักลงอย่างคล่องแคล่ว
“ห๊าาา… ควยโจ้ทำไมใหญ่และยาวขนาดนี้วะ ใหญ่กว่าแป๊ปซี่กระป๋องอีก… วัยรุ่นสมัยนี้มันโหดจริงๆ”
ผมกระซิบที่หูเธอ “ผมอยากเลียหี้น้าน้า… ขอชิมรสชาติหี้น้าได้มั้ย?” น้าเจี๊ยบหน้าแดงแต่ไม่ปฏิเสธ เธอถอดกางเกงเลกกิ้งและกางเกงในสีดำออกทันที
หี้น้าเจี๊ยบหนา หมอยดกดำ มีน้ำเงี่ยนไหลเยิ้ม กลิ่นผู้หญิงอับๆ หอมๆ กระตุ้นจมูกผม เธอผลักผมลงนอนกับพื้น แล้วนั่งคร่อมหน้าผมทันที
“อยากกินหี้น้าใช่มั้ย… กินให้อิ่มเลยลูก”
ผมเลียเม็ดแตดเธออย่างเมามัน ลิ้นสอดเข้าไปในร่องหี้นุ่มๆ น้ำเงี่ยนไหลทะลัก น้าเจี๊ยบร่อนตูดลงมาถูไถปากผมไปมา
“อ๊อยยยย… เสียวหี๊… เลียเก่งจังโจ้… อ๊าาาาา… ลึกกว่านั้นอีกสิลูก”
เราเปลี่ยนเป็นท่า 69 ผมดูดหี้น้าเจี๊ยบไม่หยุด ขณะที่เธออมควยผมมิดลำจนน้ำลายไหลยืด
ไม่นานน้าเจี๊ยบก็ทนไม่ไหว เธอลุกขึ้นนั่งยองๆ แล้วค่อยๆ กลืนควยผมลงไปในหี้นุ่มๆ นั้นทีละนิดจนมิดด้าม
“โอ๊ยยยย… หี้น้าตีบมาก… ควยโจ้คับแน่นหี้น้าเลยยย… อ๊าาาา… เสียวมากกก”
เธอเริ่มโยกเอวขึ้นลงอย่างช้าๆ แล้วค่อยเร็วขึ้น ผมเด้งสะโพกขึ้นสวนแรงๆ มือบีบนมเธอเต็มแรง
“ผัวขาาา… เมียเงี่ยนควยผัวจะตายอยู่แล้ว… เย็ดเมียแรงๆ เลยยย… อ๊อยยยย… ลึกถึงมดลูกเลยยย”
ผมพลิกตัวเธอเป็นท่าหมา แล้วกระแทกจากด้านหลังแบบไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง啪ๆ ลั่นร้าน
“โอ๊ยยยย… ท่านี้ควยเข้าลึกสุดๆ เลย… เสียวหี้น้าจะขาดแล้วโจ้… เร็วอีก… แรงอีก…”
ผมเปลี่ยนเป็นท่าโก้งโค้ง แล้วสุดท้ายจับเธอนอนหงาย ขาไขว้กันแน่นให้หี้นั้นรัดควยแน่นสุดๆ แล้วกระแทกสุดแรง
“อ๊าาาาาา… เสียวววว… หี้น้าแน่นควยผัวมาก… โอ๊ยยยย… แตกในเลยนะ… น้าไม่ท้องหรอก… แตกในน้ำอุ่นๆ ให้เมียเลยยย”
ผมกระแทกเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกน้ำว่าใกล้จะพุ่ง น้าเจี๊ยบเกร็งหี้นวดควยผมแน่นขึ้น ผมครางเสียงดังแล้วพ่นน้ำว่าเงี่ยนข้นๆ พุ่งทะลักเข้าไปเต็มมดลูกเธอ
หลังจากนั้นเธออมควยผมทำความสะอาดทุกหยด แล้วยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์
“ตอนนี้หนี้ลดลงไป 500 บาทแล้วนะ… แต่ยังเหลืออีกเพียบ… วันนี้จ่ายมาแค่ 3 บาทเอง… อยากจ่ายต่อมั้ยลูก?”
ผมหัวเราะแล้วตอบ “ผมยอมจ่ายทุกคืนเลยครับน้า… วันละ 15 บาทก็ยังไหว”
น้าเจี๊ยบยิ้มกว้างแล้วกระซิบ “ดี… งั้นพรุ่งนี้เมียจะรอผัวมาใช้หนี้อีกนะ… และนี่… กางเกงในที่เปียกน้ำเงี่ยนของเมียวันนี้ เอาไปเก็บไว้ดมเวลาคิดถึงกัน”
ก่อนกลับบ้าน ผมจูบเธออีกครั้ง น้ำเงี่ยนและเหงื่อไคลยังติดตัวกันอยู่ทั้งคู่ ผมเดินกลับบ้านด้วยความรู้สึกอิ่มเอมและรอคอยคืนพรุ่งนี้ที่จะได้มา “จ่ายหนี้” กับน้าเจี๊ยบอีกครั้ง
