ควยฉันตุงกางเกงยูนิฟอร์มตั้งแต่ตอนบ่ายแล้ว มันตุบๆ อยู่ไม่หยุดตั้งแต่เห็นพี่น้ำฝนเดินผ่านหน้าห้องเวร ยิ้มหวานๆ แล้วสะโพกกลมกลึงสั่นไหวไปตามจังหวะก้าว ฉันเป็นเจ้าหน้าที่เวรกลางคืน อายุยี่สิบหก ทำงานที่โรงพยาบาลจังหวัดชัยภูมิมาเกือบสามปี คืนนี้เวรเงียบเหงามาก มีแต่ฉันกับพี่น้ำฝนที่เป็นพยาบาลหัวหน้าเวรสองคนเท่านั้น
พี่น้ำฝนอายุสามสิบสาม มาจากเชียงรายแต่ย้ายมาอยู่แถบอีสานนานแล้ว เสียงเหน่อหวานๆ นุ่มหู ผิวขาวเนียน แม้จะมีลูกสองคนแต่หุ่นยังคงอวบอิ่ม หน้าอกใหญ่ตึงตู้ม สะโพกผายแบบที่ผู้ชายอย่างฉันอดไม่ได้ที่จะแอบมองทุกครั้งที่เธอก้มลงเซ็นเอกสาร
“คืนนี้เงียบจังเลยนะน้องไอซ์ เงียบจนหูอื้อเลย”
ฉันหันไปเห็นพี่น้ำฝนนั่งจิบน้ำร้อนในห้องพักพนักงาน เธอถอดกระดุมเสื้อยูนิฟอร์มชั้นนอกออกสองเม็ด เปิดเผยเนินอกที่ขาวอวบอิ่มใต้เสื้อกล้ามบางๆ ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อก รู้สึกว่าควยแข็งขึ้นอีก
ฉันเดินเข้าไปนั่งข้างๆ พยายามกลบเกลื่อนความกระสับกระส่าย “ครับพี่ ผมก็ไม่ค่อยง่วงเหมือนกัน คืนนี้คนไข้หลับกันหมดแล้ว” พี่น้ำฝนหันมามองตา สายตาเธอมีประกายอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนปกติ เธอยื่นมือมาจับที่ต้นแขนฉันเบาๆ
“มือร้อนจังเลย… หรือว่าน้องกำลังเงี่ยนอยู่?”
คำพูดนั้นเหมือนไฟฟ้าช็อตตรงหัวควย ฉันไม่ตอบด้วยคำพูด แต่กลับจับมือเธอไว้แน่นแล้วลากขึ้นมาจูบที่หลังมือ พี่น้ำฝนไม่สะทกสะท้าน เธอแค่ยิ้มมุมปากแล้วลุกขึ้นยืน
เธอเดินนำฉันไปตามทางเดินมืดสลัวของตึกผู้ป่วยใน ตรงไปยังห้องเก็บเวชภัณฑ์เก่าแก่ที่แทบไม่มีใครใช้หลังเที่ยงคืน ประตูถูกผลักเปิด ม่านหนาๆ ถูกดึงปิดสนิท เสียงล็อกกลอนดังก๊อก
พี่น้ำฝนหันหน้ามา สายตาเธอเต็มไปด้วยความหิวกระหาย “บอกพี่มาตรงๆ สิ อยากทำอะไรกับพี่น้ำฝน” เสียงเธอสั่นเครือเล็กน้อย ฉันไม่รอช้า ตรงเข้าไปโอบกอดเธอจากด้านหน้า ปากประกบจูบอย่างดุเดือด ลิ้นเธอร้อนผ่าว สอดแทรกเข้ามาในปากฉันอย่างหิวโหย
มือฉันล้วงเข้าไปใต้เสื้อยูนิฟอร์ม รู้สึกถึงผิวเนียนอุ่นและหน้าอกที่ใหญ่โต ฉันรูดซิปกระโปรงเธอลงอย่างรวดเร็ว กางเกงในลูกไม้สีดำถูกดึงลงมาถึงข้อเท้าในพริบตา กลิ่นหอมๆ ปนกลิ่นหีฉุนๆ ลอยขึ้นมาเตะจมูก
“อ๊าา… น้องไอซ์… เย็ดพี่แรงๆ เลยนะคืนนี้ อ๊ะๆ”
ฉันก้มลงดูดหัวนมเธออย่างเมามัน หัวนมสีน้ำตาลเข้มแข็งเป็นไต มืออีกข้างล้วงลงไปคลำหีที่แฉะไปหมด น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเต็มฝ่ามือ พี่น้ำฝนสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วฉันสอดเข้าไปในรูหีร้อนฉ่า
พี่น้ำฝนคุกเข่าลงตรงหน้าโดยไม่ต้องบอก เธอรูดกางเกงฉันลงรวดเดียว ควยเด้งพรวดออกมาเต็มตา เธออ้าปากรับเข้าไปอย่างไม่ลังเล ปากร้อนชุ่มชื้นกลืนกินหัวควยฉันจนมิดลำ
“โอ้ยยย… พี่น้ำฝน… เสียวปากโคตรเลย” ฉันครางเสียงแหบพร่า มือกดหัวเธอเบาๆ ให้อมลึกเข้าไปจนมิดโคน ปลายควยชนคอหอย เธอสำลักน้ำลายแต่ยังดูดไม่ยอมหยุด ลิ้นวนวนรอบหัวควยอย่างชำนาญ
ฉันทนไม่ไหว รูดเธอขึ้นมายืน แล้วยกขาเธอข้างหนึ่งพาดบนโต๊ะเหล็กเก่าๆ หีเธอเปิดอ้ากว้าง น้ำเงี่ยนไหลเป็นสาย ฉันจับควยถูหัวขึ้นลงที่ร่องหีก่อนจะดันเข้าไปทีเดียวมิดลำ
“อ๊าาาาา!!! เสียวหี… ควยใหญ่จังน้อง… เย็ดแรงๆ เลยยย”
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังฉับๆ ฉับๆ ก้องในห้องแคบๆ ฉันกระแทกแรงๆ ไม่ยั้งแต่ละดอกสอดเข้าไปสุดโคน หีพี่น้ำฝนตอดรัดควยฉันแน่นราวกับจะบีบให้แตกในทุกครั้งที่ดึงออก
ฉันเปลี่ยนท่าให้เธอนอนหงายกับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ยกขาทั้งสองข้างพาดบ่า แล้วกระแทกแบบลงลึกสุดๆ แต่ละดอกดังสนั่น หีฉ่ำน้ำกระเด็นเปื้อนต้นขาฉันหมด
“จะแตกแล้วพี่… อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ… แตกหีแล้วววว อ๊าาาาาา!!!”
ร่างกายพี่น้ำฝนสั่นเทิ้ม หีตอดรัดควยฉันแน่นสุดๆ น้ำเงี่ยนพุ่งทะลักออกมาเป็นสาย ฉันไม่ยอมถอนออก ยังคงกระแทกต่ออีกหลายสิบดอกจนตัวเองถึงจุด
ฉันครางลั่นก่อนจะพ่นน้ำว่าเสียวเข้าไปเต็มมดลูกพี่น้ำฝน ร้อนๆ ข้นๆ พุ่งกระแทกมดลูกเธอไม่ยั้ง จนน้ำควยไหลทะลักย้อนออกมาตามร่องหี
เรานอนกอดกันหอบหายใจบนพื้นห้องเก็บของ น้ำเงี่ยนและน้ำควยไหลเปรอะเปื้อนต้นขาทั้งคู่ พี่น้ำฝนหันมามองฉันด้วยสายตาอ่อนโยนแต่แฝงความเศร้า
“คืนนี้พี่ไม่ลืมแน่ๆ… แต่พรุ่งนี้พี่ต้องย้ายไปทำงานที่อำเภออื่นแล้ว น้องดูแลตัวเองนะ”
ฉันกอดเธอแน่นขึ้นอีกครั้ง จูบที่หน้าผากเปียกเหงื่อ เราเก็บเสื้อผ้าแต่งตัวกันเงียบๆ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปประจำตำแหน่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ตลอดเวลาที่เหลือของเวรดึก สายตาเรากลับมาประสานกันบ่อยครั้ง ใต้โต๊ะเวร เธอแอบขยี้ขาฉันเบาๆ เป็นเชิงอำลา ควยฉันยังแข็งอยู่จนถึงเช้า
เช้ามาเมื่อส่งเวรเสร็จ พี่น้ำฝนยื่นกาแฟร้อนให้ฉันถุงหนึ่ง พร้อมรอยยิ้มที่ทั้งหวานและเศร้า ฉันรับไว้แล้วเดินออกจากโรงพยาบาลโดยไม่หันกลับไปมองอีก
ความเสียวจากค่ำคืนนั้นยังติดตาและติดใจฉันอยู่นานแสนนาน… หีร้อนๆ ที่ตอดรัดควยฉันแน่นจนน้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูด มันคือความทรงจำทางเพศที่ฉันจะไม่มีวันลืมเลยสักครั้ง
