ผมชื่อไอ้แม็ก ตอนนั้นเพิ่งจะเรียนอยู่ชั้น ม.1 ที่โรงเรียนแถวบ้านเกิดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชีวิตบ้านเราก็ธรรมดา พ่อเป็นข้าราชการบำนาญ ส่วนแม่ทำงานเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลใกล้บ้าน แม้เงินเดือนไม่มากแต่ก็พอใช้ได้เพราะบ้านเป็นมรดกจากปู่ย่า
ส่วนพี่ชายผมชื่อไอ้โอม เพิ่งขึ้น ม.6 เป็นหนุ่มร่างกำยำ หน้าตาดีแต่บ้ากามสุดๆ ตั้งแต่ผมจำได้ พี่โอมชอบแอบดูหนังโป๊ในห้องนอนที่เราใช้ร่วมกัน ผมเลยถูกบังคับให้เป็นเพื่อนดูแทบทุกวัน
วันหนึ่งหลังจากโรงเรียน ผมกลับมาบ้านแล้วได้ยินเสียงครางเบาๆ จากห้องนอนแม่ พี่โอมกำลังนั่งชักควยตัวโตสีคล้ำอยู่ข้างเตียงที่แม่กำลังนอนพักกลางวัน ชุดพยาบาลสีขาวของแม่รัดรูปจนเห็นเนินอกอวบใหญ่เด่นชัด กระดุมด้านบนหลุดสองเม็ดเผยให้เห็นร่องอกขาวเนียน
“เฮ้ย แม็ก มึงเข้ามาดูสิ หีแม่เหมือนในหนังโป๊เลยว่ะ ขนหมอยดำฟูเลย”
ผมยืนตัวแข็ง มือสั่นแต่ควยกลับแข็งโด่ทันที พี่โอมสาวควยยิกๆ จ้องมองหีแม่ที่ชุดกระโปรงพยาบาลถูกยกขึ้นจนเห็นกางเกงในลูกไม้สีเนื้อบางเฉียบ ผมรีบวิ่งหนีลงบันไดแต่ภาพนั้นฝังหัวผมไม่หาย
ช่วงปิดเทอมใหญ่ พ่อต้องไปราชการต่างจังหวัดสองคืนติด ผมเลยถูกพี่โอมลากไปแอบดูอีกครั้ง แม่ใส่เสื้อกล้ามบางกับกางเกงขาสั้นนอนหลับสนิทบนโซฟา ห้องนั่งเล่นมีแต่แสงไฟสลัวจากทีวี
พี่โอมเดินเข้าไปใกล้ ก้มลงสูดกลิ่นหีแม่อย่างเมามันส์ แล้วค่อยๆ ถอดกางเกงขาสั้นของแม่ออกช้าๆ เผยให้เห็นหีปากใหญ่ที่โหนกนูนและขนหมอยดำหนา ผมยืนดูจากมุมมืดควยแข็งจนปวด
“แม่… แม่เสียวหีไหมครับ… ลูกเงี่ยนหีแม่มานานแล้ว”
พี่โอมก้มหน้าลงเลียหีแม่เบาๆ ลิ้นวนไปมารอบเม็ดแตดจนแม่ครางในลำคอ อ๊ะ… อืมม์… แม่สะดุ้งตื่นแต่ยังไม่ทันลุก พี่โอมก็พุ่งเข้าใส่ จูบปากแม่อย่างดุเดือด มือข้างหนึ่งบีบนมอวบใหญ่แรงๆ
แม่พยายามผลักไสแต่แรงไม่พอ ใบหน้าสวยขาวแดงก่ำ ตาเธอเริ่มพร่ามัวด้วยความเสียว พี่โอมถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมด ควยเด้กยาวเกือบ 8 นิ้วห้อยต่องแต่งอยู่ตรงหน้าแม่
“โอม… อย่านะลูก… เราเป็นแม่ลูกกัน… อ๊าาา!”
เสียงแม่แผ่วลงเมื่อพี่โอมสอดนิ้วเข้าไปในรูหีที่เริ่มแฉะ น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มตามร่องก้น แม่กัดปากแน่นแต่สะโพกกลับยกขึ้นรับโดยไม่รู้ตัว ผมยืนชักว่าวตาม มือเปียกน้ำควยไปหมด
พี่โอมจับแม่พลิกตัวนอนหงายบนโซฟา ยกขาขาวอวบขึ้นพาดบ่า แล้วค่อยๆ เสียบควยเขื่องเข้าไปในหีที่เปียกแฉะของแม่
“อ๊าาาาาา!! โอม… ควยลูกใหญ่เกินไป… แม่แตกแล้ววว”
เสียงครางเสียวของแม่ดังก้องห้อง ผมที่แอบดูอยู่แทบขาสั่น พี่โอมเริ่มกระเด้าหีแม่แบบไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ปั้บ ปั้บ ปั้บ น้ำเงี่ยนกระเด็นเปื้อนโซฟา
แม่ที่เคยเป็นคนเรียบร้อย กลับแอ่นเอวรับควยลูกชายอย่างเมามันส์ มือขาวบีบหน้าอกตัวเองแรงๆ ขณะที่พี่โอมดูดหัวนมแดงฉ่ำสลับซ้ายขวาไม่หยุด
พอดีโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นสายจากพ่อ แม่พยายามเอื้อมมือไปรับด้วยเสียงสั่นเครือ
“อ๊ะ… ค่ะที่รัก… ลูกๆ อยู่บ้านกับแม่นะ… อืมม์… ไม่เป็นไรค่ะ… แค่… แค่เมื่อยตัวนิดหน่อย”
ขณะที่พูดสายกับพ่อ พี่โอมก็ยังกระเด้าหีแม่ไม่หยุด เปลี่ยนท่าเป็นให้แม่นั่งคร่อม แล้วยกสะโพกขึ้นกระแทกจากด้านล่างเสียงดังลั่น แม่ต้องกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง
อ๊าาา… ลึกมาก… โอม… แม่จะทนไม่ไหวแล้ว…
ไม่นานแม่ก็ตัวเกร็งกระตุกถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งที่สอง หีขมิบตอดควยพี่โอมแน่นสุดๆ พี่โอมก็ไม่ไหวเหมือนกัน รีบชักควยออกมาแล้วพ่นน้ำว่า��ขาวข้นพุ่งใส่หน้าอกและใบหน้าของแม่เป็นสายยาว
แม่นอนหอบหายใจถี่ ร่างกายเปื้อนน้ำอสุจิลูกชายเต็มไปหมด น้ำเงี่ยนไหลย้อยจากรูหีแดงฉ่ำลงเปื้อนเบาะโซฟา
“ออกไปเดี๋ยวนี้เลยโอม… เรื่องนี้ห้ามให้ใครรู้… โดยเฉพาะพ่อกับน้องแม็ก”
พี่โอมยิ้มอย่างพอใจ เดินไปอาบน้ำโดยไม่พูดอะไร ผมรีบแอบกลับไปที่ห้องตัวเองและปล่อยน้ำว่า��คารูปากกางเกงเป็นครั้งที่สามของวันนั้น
วันรุ่งขึ้นแม่ยังใส่ชุดพยาบาลกลับมาจากโรงพยาบาล พี่โอมไม่รอช้า รีบลากแม่เข้าไปในห้องนอนทันทีที่พ่อยังไม่กลับจากที่ทำงาน ผมแอบตามไปดูอีกครั้ง
คราวนี้แม่ไม่ขัดขืนมากนัก เธอปล่อยให้พี่โอมถอดกระโปรงและกางเกงในออก แล้วนอนแยกขารออย่างเงียบๆ พี่โอมจับแม่เย็ดในท่าแมว กระแทกหีจากด้านหลังอย่างรุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้อง
แม่ครางเสียวไม่หยุด อ๊าาาาา… เย็ดแรงๆ… ใช่… แรงอีก… ผมเห็นน้ำเงี่ยนแม่พุ่งกระฉูดออกมาสองครั้งก่อนที่พี่โอมจะครางดังแล้วฉีดน้ำว่า��พุ่งเข้าไปเต็มมดลูกแม่
หลังจากนั้นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง บางครั้งผมแอบเห็นแม่เริ่มเป็นฝ่ายยั่วพี่โอมก่อนด้วยซ้ำ ทั้งที่ยังทำหน้าบึ้งตึงด่าทออยู่ปาก แต่หีกลับแฉะและขมิบตอดควยลูกชายอย่างหิวกระหาย
ผมเองก็ยังคงเก็บความลับนี้ไว้ในใจ ไม่เคยบอกใคร ตอนนี้ผมโตเป็นผู้ใหญ่ มีครอบครัวแล้ว แต่ภาพหีแม่ที่ถูกพี่ชายกระเด้าจนน้ำเงี่ยนพุ่งกระจายยังติดตาผมไม่หายไปเลย
ส่วนพี่โอมก็ยังอยู่บ้านเดิม ยังบ้ากามเหมือนเดิม แม่ก็ยังเป็นแม่ที่น่ารักและใจดีเหมือนเดิม… แต่ผมรู้ดีว่าข้างในนั้นมีความลับสุดเสียวระหว่างแม่กับพี่ชายที่ไม่มีวันลืม
