รถเมล์ดึก

ถูกสองผู้ชายจับเย็ดคารถบัสเที่ยวดึก

ฉันชื่อนิดา อายุ 29 ทำงานออฟฟิศแถวสีลมทุกวันต้องรีบกลับบ้านด้วยรถเมล์เที่ยวสุดท้ายเพราะอยากนอนเร็ว แต่คืนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กระเป๋ารถคนหนึ่งที่ฉันเห็นบ่อยๆ เริ่มจ้องฉันไม่วางตา สายตาแบบนั้นมันไม่ใช่สายตาธรรมดา มันเต็มไปด้วยความหิวกระหายแบบที่ทำให้ขนลุก ฉันตรวจดูเสื้อผ้าตัวเองอีกครั้ง กางเกงยีนส์ขายาวสนิท เสื้อเชิ้ตกระดุมเรียบร้อย ร่องอกก็ไม่ได้โผล่ แต่เขาก็จ้องฉันไม่หยุด ฉันเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ รถเมล์เริ่มวิ่งช้าลงกว่าปกติ แล้วเขาก็เลี้ยวรถเข้าถนนซอยที่ไม่ใช่เส้นทางปกติ หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นทันที ประตูทั้งคันล็อกลงด้วยเสียงคลิกดังก้อง ฉันกรีดร้องสุดเสียง พยายามทุบกระจกหน้าต่าง แต่รถแล่นเข้าไปในซอยแคบๆ ที่ไม่มีไฟถนนสว่างเลย กระเป๋ารถคนนั้นพุ่งเข้ามาจับตัวฉันโยนลงพื้นรถทันที มือหนักๆ กดอกฉันแน่นจนขยับไม่ได้…

รถเมล์ดึกคืนนั้นที่พาฉันหลง

ฉันยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ริมถนนสายเก่าในอำเภอเล็กๆ ของจังหวัดนครราชสีมา รองเท้าแตะสีน้ำเงินเก่าๆ ที่พื้นยางเริ่มหลุดลุ่ยแตะกับพื้นคอนกรีตที่แตกเป็นรอยปริ กระเป๋าใบโตที่ย่าถักให้มีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดกับกับข้าวเหนียวมะม่วงที่แม่ยัดมือมาให้ก่อนฉันเดินออกจากบ้าน ฝนตกปรอยๆ ตั้งแต่เช้ายาวไปจนค่ำ แม่พูดเสียงเศร้า “ไปเกิดลูก ไปหาเงินที่กรุงเทพฯ” แต่ฉันรู้ดีว่าชีวิตฉันอาจจะไม่เหมือนในละคร คนรอรถเมล์มีไม่มาก บางคนถือกระเป๋าเดินทาง บางคนกอดลูกเล็กไว้แน่น ฉันอายุยี่สิบสี่แล้ว ยังหางานทำที่บ้านไม่ได้เลย ชีวิตติดอยู่กับความจนและความเหงา “ผู้หญิงอย่างเราเกิดมาเพื่อให้ผู้ชายดูแล” คำพูดของคุณป้าข้างบ้านยังดังก้องในหู แต่ฉันไม่อยากเป็นแบบนั้น ฉันอยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไฟหน้าสีเหลืองของรถเมล์คันใหญ่ค่อยๆ โผล่มาจากโค้งถนน เสียงเครื่องยนต์ดังก้อง กลิ่นน้ำมันเครื่องและฝุ่นคละคลุ้ง ฉันรีบยกกระเป๋าขึ้นรถโดยสารชั้นล่างที่เปิดประตูรออยู่…