สวิงกิ้ง แลกคู่ 3P
ฉันชื่อน้ำฝน อายุ 28 ปี แต่งงานตั้งแต่อายุ 17 กับสามีที่ชื่อวีรพัฒน์ เราอยู่ด้วยกันมานานกว่า 11 ปี ยังไม่มีลูก เราเปิดร้านซ่อมและขายเครื่องใช้ไฟฟ้าที่บ้านตัวเอง รับเด็กพม่าชื่อ “อาแซง” อายุเพียง 14 ปี มาช่วยงานบ้าน งานสวน รดน้ำต้นไม้ ถากหญ้า มาอยู่ด้วยกันได้สี่เดือนกว่าแล้ว วันนั้นเป็นวันครบรอบปีที่ 11 ของเรา วีรพัฒน์เลยชวนฉันกับอาแซงไปเที่ยวเชียงราย…
แตกใน (Creampie)
ฉันเป็นผู้หญิงที่ติดใจการเดินป่ามาก โดยเฉพาะฤดูฝนแบบนี้ ป่าจะเย็นฉ่ำ อากาศสดชื่น ไม่ร้อนอบอ้าวเหมือนฤดูร้อน แต่ก็ต้องระวังทากและพื้นลื่น ครั้งนี้ฉันเลือกเดินป่าภาคเหนือแถบชายแดน และจ้างไกด์ท้องถิ่นที่ทางรีสอร์ทแนะนำให้ ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอเด็กหนุ่มอายุแค่สิบแปดปีที่รูปร่างและสมรรถนะทางเพศสุดโหดขนาดนี้ ชื่อเขาคือ “ต้น” รูปร่างสูงยาว ผิวแทนเข้ม กล้ามเนื้อแน่นจากการเดินป่าตลอดเวลา ใบหน้าหล่อคมเข้ม แบบผู้ชายดิบๆ ไม่แต่งหน้า ฉันแอบมองเขาตั้งแต่แรกเห็นแล้วรู้สึกเสียวหีขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว พอเดินป่าอยู่ได้สักพัก เราก็แวะพักที่ลานหินกว้างที่มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา ต้นนั่งลงข้างฉันแล้วเริ่มเล่าเรื่องป่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ฉันเริ่มถามเขาว่ามีแฟนหรือยัง เขายิ้มเขินแล้วส่ายหน้า บอกว่าเด็กสาวสมัยนี้ชอบหนุ่มหน้าใสๆ สูงขาวแบบไอดอล ฉันหัวเราะคิกแล้วบอกตรงๆ…
NTR เมียเพื่อน นอกใจ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเมย์ อายุ 34 ปีแล้วนะคะ แต่คนยังชอบบอกว่าหน้าเด็กเหมือนนักศึกษาอยู่เลย สัดส่วน 36D-24-38 สูง 172 ซม. ผิวขาวเนียน ตูดผาย นมใหญ่เด้งดึ๋ง สามีฉันทำงานอยู่อเมริกาเกือบปีแล้ว ไม่ได้มีใครมาจับจูบเย็ดหีเลยสักครั้ง ความเงี่ยนมันสะสมจนแทบระเบิด ฉันเลยกลับไปอ่านเรื่องเสียวในเน็ตทุกคืน ช่วยตัวเองบ่อยจนหีบวมแดง จนกระทั่งมีผู้ชายคนหนึ่งแอดมาในแอปคุยเสียว ชื่อพี่โอม อายุ 34 เหมือนกัน เขาบอกตรงๆ ว่าควยเขาใหญ่ยาว…
นมใหญ่ ควยใหญ่ หีฟิต
เสียงโทรศัพท์ดังก้องในห้องทำงานเล็กๆ ของผม ผมยังไม่ทันได้ยกหูรับ สายตรงจากคุณผู้จัดการสาวก็ระเบิดเสียงด่าขึ้นมาก่อน “ไอ้โง่! มาหาฉันที่ห้องเดี๋ยวนี้!” แล้วก็วางสายลงอย่างแรงจนหูอื้อ ผมถอนหายใจยาว นึกในใจว่านี่มันจะจบเมื่อไหร่ ทำงานในบริษัทนำเข้าสินค้าอุตสาหกรรมมากว่าแปดเดือน คุณอรพิมพ์ หรือที่ทุกคนเรียกพี่อรผู้จัดการฝ่ายขาย เป็นผู้หญิงอายุ 36 ปีที่ดุราวกับเสือ ผมทำงานดีแค่ไหนก็ไม่เคยได้คำชม มีแต่เสียงด่าทอใส่หน้าทุกวัน ความคับแค้นในใจสะสมมานาน ผมเฝ้าคิดหาวิธีแก้แค้นเธออยู่เสมอ จนกระทั่งวันหนึ่งที่ต้องทำงานล่วงเวลากับเธอสองต่อสองในออฟฟิศว่างเปล่า ผมตัดสินใจแล้วว่าจะทำให้เธอต้องจำไปตลอดชีวิต เช้าวันศุกร์ผมขับรถกระบะส่วนตัวไปรับเธอที่คอนโดหรูใจกลางเมือง พี่อรเดินออกมาด้วยชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกระโปรงรัดรูปที่โชว์หุ่นเพียวบางแต่ทรวงอกอวบอิ่ม เธอหน้าบึ้งทันทีที่เห็นรถผม “รถบริษัทล่ะ? ทำไมขับรถมึงมา?”…
ข่มขืน ปลุกปล้ำ
ฉันชื่อน้ำผึ้ง อายุ 28 ปี ชีวิตหลังจากถูกแฟนทิ้งไปเพราะหาเลี้ยงตัวไม่ได้ มันทำให้ฉันต้องลำบากขึ้นมาก ฉันใช้ชีวิตด้วยการเก็บของป่าขายทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นเห็ด หน่อไม้ หรือผักหวานป่า เพื่อนำไปขายที่ตลาดเช้า บางวันรายได้ก็พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง แต่สิ่งที่ขาดหายไปอย่างสิ้นเชิงคือความเสียวสุขทางกาย ความเงี่ยนที่สะสมมานานหลายเดือน ทำให้ฉันมักแอบช่วยตัวเองทุกคืน แต่ยิ่งทำยิ่งไม่หาย วันนี้ฉันตัดสินใจเดินป่าขึ้นเขาเพื่อหาหน่อไม้ที่ออกรวงใหม่ๆ ฉันใส่เสื้อกล้ามตัวบางกับกางเกงขาสั้นยืดติดตัว เดินฝ่าป่าเขาเขียวชอุ่ม ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องผ่านยอดไม้ ขณะที่ฉันกำลังก้มเก็บหน่อไม้ที่เพิ่งโผล่พ้นดิน ทันใดนั้นมือใหญ่ๆ คู่หนึ่งก็โผล่มารวบตัวฉันจากด้านหลัง กดร่างฉันลงกับพื้นหญ้าแห้งเสียงดังตุ้ม ฉันตกใจสุดขีด แต่ก่อนที่จะกรีดร้อง…
เย็ดครอบครัว (Incest)
ฉันกำลังเรียนอยู่ ม.6 โรงเรียนหญิงล้วนดังทางภาคเหนือ หลังสอบกลางภาคเสร็จ พ่อแม่พี่ชายที่กำลังเรียนปีสองมหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุงเทพฯ กับฉันที่เป็นหัวหน้าทีมเชียร์ ได้วางแผนไปเที่ยวน้ำตกผาเสือที่ห่างไกลและทุรกันดารมาก ระหว่างทางฝนเทลงมาอย่างหนัก ทางเดินกลายเป็นโคลนเละเทะ ตะวันลับขอบฟ้าแล้วเรายังไม่ถึงจุดตั้งแคมป์ เดินทางกันจนเที่ยงคืนกว่า ๆ เสื้อผ้าของทุกคนเปื้อนเปรอะไปด้วยดินโคลน กว่าจะกางเต็นท์ จุดไฟกินข้าวมื้อดึกก็ปาไปสองทุ่มครึ่ง อาหารมีเพียงขนมปัง นม และผลไม้ เพราะไม่มีเวลาทำอาหารจริงจัง ฝนยังโปรยปรายไม่หยุด พ่อกับแม่รีบอาบน้ำในลำธารแล้วกลับมาเต็นท์ก่อน พ่อบอกว่า “น้ำเย็นสบายมาก อาบแล้วสดชื่นเลย แมนกับนิดไปอาบน้ำตามได้ ดูแลน้องดี…
แตกใน (Creampie)
ฉันยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ริมถนนสายเก่าในอำเภอเล็กๆ ของจังหวัดนครราชสีมา รองเท้าแตะสีน้ำเงินเก่าๆ ที่พื้นยางเริ่มหลุดลุ่ยแตะกับพื้นคอนกรีตที่แตกเป็นรอยปริ กระเป๋าใบโตที่ย่าถักให้มีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดกับกับข้าวเหนียวมะม่วงที่แม่ยัดมือมาให้ก่อนฉันเดินออกจากบ้าน ฝนตกปรอยๆ ตั้งแต่เช้ายาวไปจนค่ำ แม่พูดเสียงเศร้า “ไปเกิดลูก ไปหาเงินที่กรุงเทพฯ” แต่ฉันรู้ดีว่าชีวิตฉันอาจจะไม่เหมือนในละคร คนรอรถเมล์มีไม่มาก บางคนถือกระเป๋าเดินทาง บางคนกอดลูกเล็กไว้แน่น ฉันอายุยี่สิบสี่แล้ว ยังหางานทำที่บ้านไม่ได้เลย ชีวิตติดอยู่กับความจนและความเหงา “ผู้หญิงอย่างเราเกิดมาเพื่อให้ผู้ชายดูแล” คำพูดของคุณป้าข้างบ้านยังดังก้องในหู แต่ฉันไม่อยากเป็นแบบนั้น ฉันอยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง ไฟหน้าสีเหลืองของรถเมล์คันใหญ่ค่อยๆ โผล่มาจากโค้งถนน เสียงเครื่องยนต์ดังก้อง กลิ่นน้ำมันเครื่องและฝุ่นคละคลุ้ง ฉันรีบยกกระเป๋าขึ้นรถโดยสารชั้นล่างที่เปิดประตูรออยู่…
