เช้าวันนั้นฉันยังรู้สึกตื่นเต้นกับการได้ขึ้นรถเมล์ไปเรียนด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกในชีวิตวัยมัธยมปลาย ฉันชื่อนิดา อายุสิบหกปี หน้าตาหวานใส ผิวขาวเนียน หน้าอกกำลังโตพอดีมือ ก้นกลมกลึงที่ทำให้ผู้ชายหลายคนแอบมอง ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัวข้าราชการชั้นสูง พ่อแม่จึงห่วงใยมากตลอดมา แต่ฉันอ้อนจนพวกเขายอมให้ฉันได้ลองใช้ชีวิตแบบเพื่อนๆ บ้าง
ฉันเดินออกจากซอยมาหยุดรอที่ป้ายรถเมล์ตามปกติ ไม่รู้เลยว่าวันนี้จะกลายเป็นวันฝันร้ายที่ฉันไม่มีวันลืม ฉันสวมเสื้อนักเรียนขาวกับกระโปรงสีน้ำเงินสั้นพอให้เห็นต้นขาที่อวบอิ่ม รถเมล์มาจอดพอดี คนแน่นจนแทบหายใจไม่ออก แต่ฉันก็擠เข้าไปยืนตรงกลางรถอย่างไม่คิดอะไร
พอรถวิ่งไปได้สักพัก ฉันรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างแข็งๆ มาถูไถที่ก้นฉันเบาๆ แรกทีเดียวฉันคิดว่าเป็นกระเป๋าของใครสักคน แต่ไม่นานมือหยาบๆ ก็ลูบไล้ขึ้นลงที่ต้นขาฉันใต้กระโปรง ฉันตัวแข็งทื่อ ใจเต้นแรงแต่ไม่กล้าขยับเพราะคนแน่นมาก
ขอโทษค่ะ… อย่าเลย
ฉันกระซิบแผ่วแต่ไม่มีใครสนใจ มืออีกข้างหนึ่งก็มาเพิ่ม กลายเป็นสองมือที่บีบขย้ำก้นฉันอย่างไม่แคร์สายตาใคร ฉันหันไปมองด้านข้างและเห็นชายวัยสามสิบหน้าตาหยาบกร้านยิ้มให้ฉัน ส่วนอีกคนที่ยืนชิดติดด้านหลังเป็นผู้ชายตัวใหญ่เข้มๆ คล้ายคนบ้านนอกเพิ่งออกจากคุก
มือทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นไปรูดกางเกงในลูกไม้สีขาวของฉันลงมาได้ครึ่งเข่า ฉันพยายามหนีบขาแน่นแต่ไร้ประโยชน์ นิ้วหยาบกร้านคนหนึ่งจิ้มทะลวงเข้าไปในหีฉันที่ยังไม่เคยถูกใครแตะต้อง ฉันกัดริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้ครางออกมา
อ๊ะ… เจ็บ… อย่านะ
ฉันตัวสั่นเทิ้มแต่พวกมันยิ่งขย่มนิ้วเข้าๆ ออกๆ เร็วขึ้น น้ำเงี่ยนเริ่มไหลซึมโดยไม่รู้ตัว ชายบ้านนอกกระซิบข้างหูฉันด้วยน้ำเสียงต่ำๆ
อยู่นิ่งๆ นะเด็กดี กูมีมีดซ่อนอยู่ ถ้าร้องกูจะแทงให้ตายคารถเลย
รถเมล์จอดที่ป้ายเปลี่ยวแห่งหนึ่งซึ่งห่างจากโรงเรียนไม่ไกล คนส่วนใหญ่ลงหมดแล้วเหลือแต่ฉันกับไอ้สองคนนี้ มันดึงแขนฉันลงจากรถอย่างรวดเร็ว อีกคนเดินตามติดหลังเหมือนสุนัขไล่ฉันเดินกะเผลกเพราะกางเกงในยังคาอยู่ที่ข้อเท้า กลัวมันจะหล่น
หลังป้ายรถเมล์มีแผ่นสังกะสีเก่าๆ กั้นทุ่งหญ้ารก พวกมันลากฉันเข้าไปหลบตรงนั้นทันที ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้น
พี่คะ อย่าทำอะไรนิดานะคะ… นิดายอมให้เงินหมดเลย… อย่าข่มขืนนิดาเลย
ชายบ้านนอกตบหน้าฉันแรงๆ จนแก้มแดงก่ำ แล้วตะคอกสั่ง
รีบเลิกกระโปรงขึ้นโชว์หีเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ยอมกูจะเอามีดกรีดหน้าให้
ฉันสั่นเทิ้มค่อยๆ เลิกกระโปรงขึ้นจนเห็นเนินหีที่โหนกนูน ไร้ขนเกือบทั้งหมดเพราะเพิ่งเริ่มมี น้ำเงี่ยนยังไหลย้อยเป็นทางแวววาว ไอ้บ้านนอกตาแดงก่ำ มันรูดกางเกงออก ควยดำใหญ่คดงอหัวบานมีเส้นเอ็นปูดโผล่พุ่งออกมาเต็มตา
อมควยกูเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ทำกูจะให้เพื่อนกูเย็ดปากมึงแทน
ฉันไม่กล้าขัด คุกเข่าลงกับพื้นหญ้าแล้วอ้าปากรับควยเหม็นๆ นั้น มันจับหัวฉันกระแทกปากลึกเข้าไปจนฉันเกือบสำลัก น้ำลายไหลยืดออกมาเป็นสาย ไอ้อีกคนยืนถอดเสื้อผ้าฉันออกจนหมด เผยให้เห็นนมขาวกลมที่หัวนมสีชมพูเข้ม มันก้มลงดูดนมฉันแรงๆ ขณะที่มือล้วงไปแย่งกับเพื่อนที่กำลังขย่มหีฉันด้วยนิ้ว
อ๊าาาา… เจ็บ… อย่าแรงขนาดนี้…
ไอ้บ้านนอกดึงควยออกจากปากฉันแล้วหันหลังฉันไปโก้งโค้งพิงสังกะสี มันจับควยยัดเข้าไปในหีฉันที่ตอดแน่นทันที
โอ้ยยยย… เจ็บมากกก… อย่าาาา… ร้องไห้สะอึกสะอื้น
เลือดสดไหลทะลักออกมาตามต้นขาเพราะเยื่อพรหมจารีขาดสะบั้น มันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น กระแทกหีฉันดุเดือดเหมือนสัตว์ป่า ควยใหญ่เสียดสีผนังหีจนฉันรู้สึกเหมือนจะฉีกขาด ไอ้อีกคนยืนชักควยรอคิวข้างๆ แล้วเข้ามาแทนที่ทันทีที่เพื่อนมันแตกคาหีฉัน
อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊าาาาาา
น้ำควยร้อนๆ พุ่งกระแทกมดลูกฉันจนล้นทะลักออกมา ฉันทรุดลงกับพื้นแต่พวกมันยังไม่ยอมหยุด ไอ้บ้านนอกจับฉันนอนหงายแล้วยกขาทั้งสองข้างพาดบ่า มันเสียบควยเข้าไปใหม่อีกครั้งพร้อมกับคำพูดหยาบคาย
หีเด็กมัธยมแน่นฉิบหาย… กูจะเย็ดให้หีบานเลยว่ะ
อีกคนเอาเเต่นมฉันดูดแล้วกัดเบาๆ สลับกับยัดควยใส่ปากฉันไม่หยุด พวกมันผลัดกันเย็ดฉันหมุนเวียนไปมาอย่างไม่รู้จักเหนื่อย ทั้งเย็ดหี เย็ดปาก เย็ดนม จนฉันร้องไห้จนเสียงแหบพร่า น้ำควยของมันเต็มทั้งในรูหีและบนใบหน้า
หลังจากเย็ดฉันไปเกือบชั่วโมง พวกมันก็แตกคาหีฉันคนละสองน้ำ ฉันนอนหอบหายใจรวยริน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ น้ำควย น้ำเลือด และน้ำเงี่ยนไหลทะลักจากหีบานๆ ออกมาไม่หยุด
ไอ้สองคนหัวเราะลั่นก่อนจะเดินจากไป ทิ้งฉันไว้กับความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดที่ไม่ฟังคำเตือนของพ่อแม่ ฉันนั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้อยู่หลังป้ายรถเมล์อยู่นานก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าที่ขาดวิ่น แล้วเดินโซเซกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจลืมเลือนได้ตลอดชีวิต

