เย็ดสาวขี้เหงาที่สถานีรถไฟยามดึก

ผมไม่เคยคิดฝันเลยว่าคืนหนึ่งที่รถไฟขบวนสุดท้ายจะล่าช้ากว่าสองชั่วโมงที่สถานีเล็กๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี ผมเดินทางกลับบ้านที่ขอนแก่นหลังจากทำงานก่อสร้างในกรุงเทพฯ มานานเกือบเดือน มือถือย่ามผ้าใบใบเก่าๆ ที่แม่ห่อข้าวเหนียวหมูย่างมาให้ นั่งรออยู่บนม้านั่งปูนชานชาลา รอบๆ มีแต่ชาวบ้านไม่กี่คนที่นั่งหลับตาปีกับพื้นคอนกรีตเย็นๆ

ลมหนาวเดือนพฤศจิกายนพัดผ่านทำให้รู้สึกสบายตัว ผมถอดรองเท้าแตะวางไว้ข้างๆ แล้วกดเท้าเปล่าๆ ลงกับพื้นชื้นเพื่อระบายความร้อนจากร่างกายที่อ่อนล้า รถไฟขบวนนี้ชักช้าตลอด แต่คืนนี้มันช้าจนผมเริ่มเพลีย ตอนนั้นประมาณสามทุ่มครึ่ง สถานีแทบว่างเปล่า มีแต่แสงไฟสีเหลืองสลัวจากโคมไฟเก่าๆ

“รถไฟขบวนนี้ช้าเหมือนเดิมอีกแล้ว”

ผมพึมพำกับตัวเองก่อนจะเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่มุมชานชาลาอีกฟาก ห่างจากผมประมาณห้าเมตร เธอสวมเสื้อแขนยาวสีฟ้าอ่อนกับกางเกงยีนส์รัดรูป ผมยาวสลวยดำขลับสยายลงมาถึงกลางแผ่นหลัง ดูเหมือนเพิ่งสระผมมาใหม่ๆ กลิ่นแชมพูอ่อนๆ ลอยมากับสายลม เธอนั่งก้มหน้าอ่านอะไรบางอย่างในมือ ดูจากท่าทางคงเป็นจดหมายหรือกระดาษโน้ตเก่าๆ

ใบหน้าของเธอขาวอมเหลืองแบบสาวอีสานแท้ๆ ผิวเนียนใสจนผมแอบมองไม่ละสายตา แววตาเธอดูเหนื่อยล้าแต่แฝงด้วยเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ใจผมกระตุก ผมจ้องเธออยู่นานโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งเสียงประกาศจากลำโพงดังขึ้นว่าจะมีไฟดับชั่วคราว เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับผมตรงๆ

สายตาเราประสานกันราวสามวินาที เธอยิ้มบางๆ แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง แต่ผมสังเกตเห็นมือเธอที่กำกระดาษแน่นจนยับย่น ดูเหมือนเธอไม่ได้จดจ่อกับสิ่งที่กำลังทำเลย ใจผมร้อนวูบขึ้นมาทันที อากาศหนาวแต่หัวใจกลับรุ่มร้อน ควยในกางเกงเริ่มขยับตัวเองเบาๆ

“พี่… รถไฟขบวนนี้ช้าจังเลยนะคะ”

เธอเป็นฝ่ายเริ่มคุยก่อนเมื่อผมเดินไปซื้อน้ำแล้วกลับมานั่งใกล้ขึ้น ผมยิ้มตอบแล้วบอกชื่อตัวเองว่า “เอก” เธอตอบชื่อตัวเองว่า “ฝน” แล้วเล่าว่าเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาสี่ปีที่กรุงเทพฯ เลยตัดสินใจกลับบ้านที่หนองคายเพื่อเยียวยาใจ ผมฟังแล้วอดสงสารไม่ได้ แต่ในใจอีกมุมกลับคิดถึงโอกาสที่กำลังเปิดอยู่ตรงหน้า

เราเริ่มคุยกันเรื่อยๆ เรื่องงาน เรื่องชีวิต เรื่องรถไฟที่ช้า ฝนหัวเราะเบาๆ เวลาผมหยอกเธอ ผมขยับตัวนั่งชิดเธอมากขึ้นจนได้กลิ่นตัวหอมอ่อนๆ ของเธอ ฝนบอกว่าเธอหนาว ผมเลยชวนเธอเดินไปยืนหลบลมที่มุมมืดใกล้ห้องเก็บสัมภาระเก่าๆ ด้านท้ายสถานี ที่นั่นมีไฟสลัวๆ และแทบไม่มีคนผ่าน

พอไปถึง ฝนก็จับข้อมือผมไว้แน่น มือเธอเย็นเฉียบแต่สั่นเล็กน้อย

“พี่เอก… หนูเหนื่อยมากเลยค่ะ… อยากให้ใครโอบกอดบ้าง”

ผมไม่รอช้า โอบกอดเธอเข้ามาแนบอก ร่างกายอวบอิ่มนุ่มนิ่มของเธอแนบชิดกับผมทันที ผมก้มลงจูบที่ซอกคอเธอ กลิ่นหอมผสมเหงื่ออ่อนๆ ทำให้ควยผมแข็งโด่ขึ้นมาทันที ฝนครางเบาๆ ในลำคอ

“อ๊ะ… พี่…”

มือผมลูบไล้ลงไปที่ก้นกลมแน่นของเธอผ่านเนื้อกางเกงยีนส์ บีบแน่นๆ เธอยกสะโพกขึ้นรับมือผม ผมปลดกระดุมกางเกงเธออย่างรวดเร็ว ล้วงมือเข้าไปในกางเกงในผ้าบางที่เปียกชื้นไปหมดแล้ว นิ้วกลางผมเสียบเข้าไปในร่องหีที่ร้อนฉ่าและลื่นน้ำเงี่ยน

ฝนตัวสั่นเทิ้ม กอดคอผมแน่น หีเธอตอดนิ้วผมแน่น ผมกระซิบที่หูเธอ

“พี่อยากเย็ดน้องมากเลย ไปอีกฝั่งสิ ที่มืดกว่านี้”

เธอพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร เรารีบเดินไปยังห้องน้ำร้างด้านข้างสถานีที่มีกำแพงปูนสูงบังสายตา ที่นั่นมืดสนิท ผมดึงกางเกงยีนส์และกางเกงในของเธอลงกองที่ข้อเท้าในทันที ฝนยกขาข้างหนึ่งพาดพ้นเอวผม เปิดทางให้ควยผมที่ถูกดึงออกมาจากกางเกงอย่างเต็มที่

ผมจับควยถูร่องหีเธอสองสามครั้งก่อนดันปลายเข้าไป หีเธอรัดแน่นจนผมแทบจะครางออกมา

“อ๊าาา… พี่เอก… เย็ดหนูแรงๆ เลยค่ะ…”

ผมกระแทกเอวเข้าไปสุดโคน รู้สึกถึงปากมดลูกที่ชนปลายควย ฝนกัดปากตัวเองแน่นแต่เสียงครางยังหลุดออกมาไม่หยุด ผมเย็ดเธอแบบไม่ยั้ง จังหวะเร็วและแรงขึ้นทุกครั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องในความมืด

น้ำหีเธอไหลเยิ้มลงมาถึงโคนควยผม ผมช้อนขาเธอสูงขึ้นแล้วกระแทกตรงจุดเสียวของเธอไม่ยั้ง ฝนร้องครางเสียงสั่น

“ตรงนั้น… อ๊ะ… พี่… หนูเสียวจะทนไม่ไหวแล้ว…”

ผมเร่งจังหวะเร็วขึ้นจนสุดตัว เธอเกร็งหีตอดควยผมแน่น แล้วร้องครางยาว ตัวสั่นเทิ้ม น้ำเงี่ยนพุ่งทะลักออกมา ผมไม่ยั้ง กระแทกต่อเนื่องจนปล่อยน้ำควยพุ่งทะลักเข้าไปเต็มมดลูกเธอ

หลังจากนิ่งหอบกันอยู่พักใหญ่ ฝนยังไม่ยอมให้ผมดึงควยออก เธอซบหน้าลงบนไหล่ผมแล้วกระซิบเสียงอ่อย

“พี่ยังแข็งอยู่นะคะ… หนูอยากขึ้นคร่อมพี่บ้าง”

เธอผลักผมพิงกำแพงปูน แล้วหันหลังให้ผม นั่งคร่อมควยที่ยังชุ่มด้วยน้ำผสมกันทั้งคู่ เธอโยกสะโพกช้าๆ ก่อนจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ มือผมบีบหน้าอกเธอจากด้านหลังพร้อมกับใช้นิ้ววนที่เม็ดแตดที่แข็งเป็นไต

“อ๊าาา… เสียว… เย็ดแรงๆ สิพี่…”

ฝนโยกตัวรัวเร็วจนเสียงเนื้อตีกันดังลั่น ผมช่วยกระแทกสวนจากด้านล่าง หีเธอฉ่ำน้ำจนไหลทะลักลงมาตามโคนควย กลิ่นคาวหีและน้ำควยลอยคลุ้งไปทั่ว ผมรู้สึกเสียวจนขาสั่น แต่ยังฝืนกระแทกไม่ยอมแพ้

เธอครางเสียงหลงจนแทบจะเป็นเสียงร้อง ตัวเธอเกร็งกระตุกเป็นระลอก ผมปล่อยน้ำควยรอบที่สองพุ่งทะลักเข้าไปในหีเธออีกครั้ง ฝนทรุดตัวลง นั่งกองกับพื้นหอบหายใจถี่รัว ผมกอดเธอไว้จากด้านหลัง

หลังจากเสร็จกันไปได้ไม่ถึงสิบนาที โทรศัพท์ของฝนดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดูแล้วหน้าซีดเผือด

“พ่อกำลังมา… พ่อรู้แล้วว่าหนูอยู่ไหน”

เราแต่งตัวกันแบบไม่ทันตั้งตัว เสื้อผ้ายับย่น ผมยังมีกลิ่นหีเธอติดตามตัว ฝนรีบแต่งหน้าปากอย่างเร็วที่สุด เรารีบเดินออกจากมุมมืดไปยังบริเวณที่มีคน ผมซื้อน้ำกระป๋องสองกระป๋องทำเป็นนั่งรอรถไฟตามปกติ

ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำเดินเข้ามาในสถานีด้วยสายตาคมกริบ เขามองรอบๆ แล้วตรงไปที่ฝนที่ยืนทำท่าเหมือนเพิ่งออกจากห้องน้ำ ฝนหันมามองผมแวบหนึ่งก่อนจะเดินตามพ่อไป ผมยืนตัวสั่นด้วยความเสียวผสมกลัวจนขนลุกซู่

รถไฟขบวนแรกในเช้าตรู่มาถึงพอดี ผมรีบขึ้นรถไปทันที นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันไปหมด ทั้งเสียว ทั้งกลัว และทั้ง遗憾ที่อาจไม่ได้เจอฝนอีก

คืนนั้นสอนผมว่า… ความเสียวที่ได้มาแบบไม่คาดคิด บางทีก็แลกมาด้วยความเสี่ยงที่ใกล้จะระเบิดได้ทุกเมื่อ