เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านดังกังวานในยามดึก ผมกำลังก้มตัวจัดถุงกาแฟและขนมขบเคี้ยวอยู่ใต้เคาน์เตอร์ หลังจากยกกล่องสินค้าทั้งวันจนเมื่อยล้า เมื่อคืนนี้ผมเพิ่งนอนดึกเพราะช่วยขนของจากรถส่งถึงตีสอง พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าร้าน เธอคือพี่น้ำฝน พนักงานโรงงานผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ทำงานกะดึกและแวะซื้อของทุกคืน เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนเปียกชุ่มด้วยเหงื่อจนเนื้อผ้าติดกับผิว ผมมองเห็นไหล่กลมกลึงและเนินอกที่ยกขึ้นลงตามจังหวะหายใจ
“พี่แบงค์ คืนนี้มีชานมเย็นมั้ยคะ อยากได้หวานน้อย”
เสียงเธอหวานนุ่มแต่แฝงความเหนื่อยล้า ผมลุกขึ้นยืน หยิบแก้วพลาสติกแล้วหันไปตอบ “มีครับ แต่เดี๋ยวต้องชงใหม่ รอแป๊บนึงนะพี่ฝน” เธอพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งบนม้านั่งไม้หน้าร้าน ใช้มือยกคอเสื้อขึ้นพัดเบาๆ ใบหน้าซีดเซียวแต่แก้มแดงก่ำจากความร้อน
ผมจ้องมองเธออยู่นานกว่าปกติ บางทีอาจเพราะเสื้อที่เปียกเหงื่อทำให้เห็นหัวนมสีน้ำตาลเข้มที่ตั้งชันอยู่ใต้ผ้า หรืออาจเพราะความเงียบของถนนชานเมืองยามดึกที่ทำให้ทุกอย่างดูชัดเจนเกินไป ผมรู้สึกว่าใจสั่นและควยในกางเกงเริ่มแข็งตัวขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
“พี่แบงค์เหนื่อยมากเหรอคะ หน้าตาไม่ค่อยสดใสเลย” เธอถามพลางยกมือขึ้นเกาหัวเบาๆ ผมยิ้มแล้วจุดบุหรี่มวนหนึ่ง “เมื่อคืนยกของหนักไปหน่อยครับ พี่ฝนล่ะ เหนื่อยจากโรงงานมั้ย” เธอหัวเราะเบาๆ แล้วเล่าเรื่องหัวหน้าแถวที่ชอบดุ员工เรื่องเล็กเรื่องน้อย
ผมเดินออกมานั่งข้างๆ เธอ ม้านั่งแคบจนต้นขาเราสัมผัสกัน กลิ่นเหงื่อหอมปนน้ำหอมราคาถูกจากตัวเธอทำให้ผมรู้สึกเงี่ยนมากขึ้น ไฝเล็กๆ ข้างแก้มและลมหายใจอุ่นๆ ที่พัดผ่านใบหน้าผมยิ่งทำให้ผมอยากจูบเธอเหลือเกิน
“คืนนี้เงียบจังเลยนะพี่ฝน… หรือว่าพี่อยากให้ผมไปส่งที่หอ”
เธอหันมามองตาผม ตาเธอเป็นประกายแปลกๆ “ก็ไม่เลวเลยค่ะ แต่ถ้าไปส่งแล้วอย่าหยุดแค่หอนะ” เสียงเธอพูดเบาๆ แต่แฝงนัยยะที่ทำให้ผมเข้าใจทันที
ผมยิ้มแล้วเดินเข้าไปหยิบเบียร์สองกระป๋องจากตู้แช่ เปิดฝาให้เธอแล้วนั่งคุยต่อ ลูกค้าน้อยมากเพราะดึกแล้ว เราคุยกันเรื่องงาน เรื่องเงินเดือน เรื่องความเหงา และสัมผัสเล็กๆ น้อยๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา ยิ่งคุยยิ่งใกล้ชิดจนผมรู้สึกได้ถึงความร้อนจากตัวเธอ
ใกล้เที่ยงคืนผมปิดร้านแล้วชวนเธอขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปส่ง ระหว่างทางผ่านทุ่งนามืดสนิท มีแต่เสียงจิ้งหรีดและลมพัดผ่านต้นหญ้า เธอโอบกอดเอวผมแน่น หน้าอกอวบอิ่มแนบชิดหลังผมจนผมแทบจะขับรถไม่ค่อยอยู่
พอถึงจุดเปลี่ยวผมหักรถเข้าไปจอดใต้ศาลาไม้เก่าแก่ริมทุ่ง เธอถามเสียงเบาๆ ด้วยความตกใจ
“พี่แบงค์… มาทำอะไรที่นี่คะ”
ผมหันไปจับมือเธอแล้วพูดตรงๆ “ผมอยากอยู่กับพี่สองต่อสอง… พี่ไม่เบื่อผมใช่มั้ย” เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยอมให้ผมพาเธอเดินเข้าไปใต้ศาลา แสงจันทร์ส่องลอดผ่านหลังคาไม้เก่าเป็นทางสลัวๆ
ผมดึงตัวเธอมากอดทันที ปากประกบลงที่ซอกคอหอมๆ ของเธอ เธอตัวสั่นแต่ไม่ผลักไส กลับโอบกอดผมตอบ “อืม… พี่แบงค์… ค่อยๆ นะ” ผมปลดกระดุมเสื้อเธอทีละเม็ด เผยให้เห็นเนื้ออกขาวนุ่มและเสื้อในลูกไม้สีดำที่แนบสนิทกับผิว
ผมถอดเสื้อในเธอออก ก้มลงอมหัวนมที่แข็งเป็นไตทันที ลิ้นวนวนรอบหัวนมอวบๆ เธอครางเสียวในลำคอ มือทั้งสองกุมหัวผมไว้แน่น
“เสียวจัง… พี่แบงค์อมแรงๆ สิคะ… อ๊ะ!”
มือผมลูบไล้ลงไปที่กางเกงยีนส์ของเธอ ถอดมันออกอย่างรวดเร็ว ไม่มีกางเกงในปิดบัง เนินหีที่โกนเกลี้ยงแต่ยังเหลือขนบางๆ ปรากฏในแสงจันทร์ ผมก้มลงเลียหีเธอทันที ลิ้นตวัดผ่านร่องสวาทที่ชุ่มน้ำแล้ว
น้ำหีเธอไหลเยิ้ม รสเค็มหวานซ่านลิ้น เธอสะบัดสะโพกครางดัง “อ๊าาา… เลียเก่งจังเลย… ตรงนั้นแหละ… ติ่งหีฉันเสียวมาก!” ผมดูดเม็ดแตงเล็กๆ นั้นแรงๆ จนเธอตัวเกร็ง น้ำหีพุ่งกระจายเปียกปากผม
ผมลุกขึ้นถอดกางเกงออก ควยเด้งโด่แข็งแกร่ง หัวควยแดงก่ำและมีน้ำเงี่ยนไหลย้อย เธอมองแล้วตาเป็นประกาย ผมคร่อมเธอแล้วค่อยๆ ดันควยเข้าไปในหีที่แคบและร้อนจัด
“โอ้ยยย… ควยพี่แบงค์ใหญ่ไป… เบาๆ นะคะ… อ๊าา!”
หีเธอรัดรึงควยผมแน่นทุกนิ้ว ผมเริ่มกระแทกเป็นจังหวะช้าๆ ก่อนจะเร่งเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องในศาลาเก่า เธอยกสะโพกรับแรงกระแทกทุกดอก นิ้วเธอจิกหลังผมเป็นทางแดง
ผมจูบปากเธออย่างดุเดือด ลิ้นพันกันไปมา ขณะที่ควยกระแทกหีไม่ยั้ง ความเสียวพุ่งทะลักจากโคนควยขึ้นไปถึงหัวสมอง เธอครางเสียงหลง “จะแตกแล้วค่ะ… เย็ดแรงๆ อีกสิ… หีฉันเสียวจะแตก!”
ผมเร่งจังหวะสุดแรง กระแทกหีเธอไม่ยั้งจนกระดานไม้ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ผมกดนิ้วลงไปถูเม็ดแตงเธอไปด้วย เธอตัวเกร็งกระตุก น้ำหีพุ่งทะลักรอบควยผม
“อ๊าาาาา! แตกแล้ว… แตกหีแตกเลยยย!”
ความเสียวพุ่งพล่าน ผมกระแทกอีกหลายครั้งก่อนน้ำควยพุ่งทะลักเต็มภายในหีเธอ ร้อนฉ่าและข้นเหนียว ผมทรุดตัวลงทับเธอ หอบหายใจรัว
ทั้งคู่นอนกอดกันใต้แสงจันทร์ ตัวเปียกเหงื่อปนกัน กลิ่นน้ำเงี่ยนและเหงื่อลอยคลุ้งไปทั่ว ผมจูบหน้าผากเธอเบาๆ แล้วถามเสียงแหบพร่า
“เสียวมั้ยพี่ฝน… เจ็บตรงไหนบ้าง”
เธอส่ายหน้าแล้วยิ้ม “เสียวจนท้องลั่นเลยค่ะ… แต่เสียวดี… พี่แบงค์เย็ดเก่งกว่าที่คิดอีก” เธอหัวเราะเบาๆ แล้วบีบควยผมที่ยังคาอยู่ในหี “พรุ่งนี้แวะร้านอีกนะ… อย่าลืมชงชานมหวานน้อยให้พี่ด้วย”
ผมยิ้มตอบแล้วกระซิบ “ลดราคาให้เลย… แถมบริการพิเศษหลังร้านด้วย” เราทั้งคู่หัวเราะพร้อมกันก่อนจะกอดกันอีกครั้ง ความเงี่ยนยังไม่หายหมด แต่คืนนี้เราอิ่มเอมกันพอตัวแล้ว
ผมรู้ดีว่านี่อาจเป็นแค่คืนเดียวของความบังเอิญ แต่ภาพหีเปียกชุ่มและเสียงครางเสียวของเธอจะติดอยู่ในความทรงจำผมไปอีกนานแสนนาน… และทุกครั้งที่ได้ยินเสียงกระดิ่งหน้าร้าน ผมจะนึกถึงค่ำคืนที่สาวโรงงานกับพนักงานร้านกาแฟได้ปลดปล่อย慾慾ในศาลาไม้ร้างริมทุ่งนา
